میجان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
میجان
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان کرمان
شهرستان جیرفت
بخش بخش جبالبارز
دهستان رضوان
نام محلی میجان
نام‌های قدیمی میزان
میجان بر ایران واقع شده‌است
میجان
۲۸°۲۵′ شمالی ۵۷°۳۴′ شرقی / ۲۸.۴۲° شمالی ۵۷.۵۷° شرقی / 28.42; 57.57
مردم
مذهب تشیع
اطلاعات روستایی
ره‌آورد مرکبات و میوه جات سردسیری
وب‌گاه رسمی http://www.mijan.ir

میجان، از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. میجان در 24 کیلومتری شرق شهرستان جیرفت و 250 کیلومتری شهرستان کرمان قرار دارد.[۱]



میجان قدیم[ویرایش]

مردم قدیم میجان تجارت پیشه و اهل دادوستد بودند و این عمل به وسیله سرطایفه صورت می گرفت و کالاهای موردنیاز افراد ایل و فامیل را از بم و کرمان و قبل از آن از بندرعباس و میناب وارد می کردند و به صورت نقد و نسیه به اهالی می دادند و محصولات دامی آن ها را در مقابل دریافت می کردند. این عمل دادوستد در روستا از جهت صرفه جویی در وقت به نفع اهالی بود، چون در آن زمان که جاده و وسیله ارتباط ماشینی نبود ، آمد و رفت به بم و کرمان و بندرعباس و میناب و این اواخر سبزواران(نام قدیم جیرفت) به وسیله چهارپایان کاری مشکل و وقت گیر بود.

امرار و معاش اغلب اهالی میجان از راه دامداری و کشاورزی بود و محصولاتی از قبیل گندم ، جو ، ارزن ، گهل ، نخود ، عدس ، ماش و لوبیا و غیره زراعت می کردند و درآمد نسبتا خوبی داشتند و در کنار آن زنان روستایی به امور دامداری و هنرهای روستایی از قبیل لبافی و چادرشب و حرمی و جوال بافی اشتغال داشتند و روی هم رفته اقتصادی کامل و پویا و مردمی پرتحرک و فعال داشتند.

ولی در یکصد سال اخیر ، اقدام به کاشت درختان مرکبات نمودند و مخصوصا به توسعه باغات لیموشیرین پرداختند. مردم در سال های اولیه به علت جوان بودن باغات و فراهم بودن امکانات مخصوصا آب ، درآمد خوبی بدست می آوردند اما به علت کم آبی های ناشی از خشکسالی های متوالی اخیر مخصوصا سال 1379 و مصرف بی رویه کودهای شیمیایی باغات لیمو شیرین دچار خسارت شدند و از بین رفتند و کوله باری از بدهی برای مردم باقی ماند و سرمایه و نیروی مصرف شده چند ساله آنها به هدر رفت. میجان از جمله روستاهای تاریخی است که به علت قرارگرفتن در زمین های شیب دار ، هرساله دچار سیل زدگی می شود. برعهده مسئولین ذیربط است که برای رفع کم آبی و جلوگیری از سیل زدگی آن تدبیری بیندیشند. [۲]

میجان کنونی[ویرایش]

اکنون میجان به دو قسمت تقسیم می شود، به نام های میجان سفلی و میجان علیا

در میجان سفلی که هوایش معتدل است انواع درختان سردسیری و گرمسیری در کنار هم و در یک باغ دیده می شوند و تمام درختان اعم از سردسیری و گرمسیری ، میوه خوب و مرغوب بار می دهند. اما میجان علیا آب و هوایش سردتر است و بیشتر به کاشت درختان سردسیری اختصاص دارد. باغات میجان در دوطرف رودخانه فصلی میجان قرار دارند که شیب آن از شرق به جانب غرب است.

اهالی و طوایف میجان[ویرایش]

« اهالی میجان مردمی مهربان ، خوش برخورد و مهمان نوازند و همه آنها با هم قرابت سببی و نسبی دارند و غریبه ای از فقیر و غنی در میان آن ها دیده نمی شود.

مهم ترین طوایف میجان عبارتند از:

امیری(امیرمیجانی) ، بهره مند ، مشایخی ، بیدشکی ، میجانی و سنجری ، رستگاری و پیراسته که همگی مردمی بافرهنگ هستند و عده ای تحصیل کرده دانشگاهی دارند که در اصناف گوناگون اجتماعی ایفای نقش می کنند.

مردم میجان نسبت به جمهوری اسلامی و در تحکیم میانی آن فعالیت داشته و به آن علاقه مندند، همه اهالی شیعه دوازده امامی و پیرو ولایت فقیه اند و اغلب در شهر سبزواران ساکنند و برای امور کشاورزی به روستاهای میجان و حیشین رفت و آمد می کنند. » [۳]


جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.mijan.ir
  2. کتاب جیرفت در آینه تاریخ، ص 296.
  3. همان