میانگین حسابی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
- برای دیگر کاربردها میانگین (ابهامزدایی) را ببینید.
در دانش آمار میانگین حسابی یا متوسط حسابی (به انگلیسی: Arithmetic mean) نوعی سنجش گرایش به مرکز است، و عبارت است از مجموع مقادیر موجود در یک مجموعه دادهها تقسیم بر تعداد آنها.
[ویرایش] خواص ميانگين حسابي
١ – مجموع انحرافات از ميانگين همواره برابر صفر است .
۲ – زمانيکه تعداد داده ها و ميانگين را داشته باشيم مجموع داده ها را مي توان بدست آورد .
۳ – ميانگين حسابي داده هاي برابر خود مقدار صفت است .
- مثلا اگر داشته باشيم ۴ ، ۴ ، ۴ ، ۴ ، ۴ ميانگين آن ۴ مي شود .
۴ – اگر داده هاي آماري با عددي مثل a جمع (تفريق) يا در عددي مثل a ضرب (تقسيم) بشود ميانگين هم با a جمع (تفريق) يا در a ضرب (تقسيم) مي شود .
5 – مجموع مربعات انحرافات مقادير صفت که ميانگين کوچکتر و مساوي مجموع مربعات انحرافات مقادير صفت از هر عددي مثل a است .
[ویرایش] جستار وابسته
|
||||||||||||||||||||
