میانک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

یک میانک با نه عدد ریزلولهٔ سه‌تایی.

میانَک یا سِنتریول یک اندامک بشکه‌مانند است که در بیشتر یاخته‌های یوکاریوتی دیده می‌شود ولی در گیاهان سطوح بالا و قارچ‌ها حضور ندارد.^[۱] میانک ذره مرکزی میان‌تن (سنتروزوم) است.^[۲] دیواره‌های میانک معمولاً از نه عدد ریزلولهٔ سه‌تایی ساخته شده‌است.

اندامک‌های درون یاخته جانوران : (۱) هستک (۲) هسته (۳) ریبوزوم (رناتن) (۴) وزیکول (۵) شبکه آندوپلاسمی خشن (۶) دستگاه گلژی (۷) سیتواسکلتون (۸) شبکه آندوپلاسمیک نرم (۹) میتوکندری (۱۰) کریچه (واکوئل) (۱۱) سیتوپلاسم (میان‌یاخته) (۱۲) لیزوزوم (کافنده‌تن) (۱۳) میانک (سنتریول)

[ویرایش] منابع

1. ↑ B. Edde, J. Rossier, J.P. Le Caer, E. Desbruyeres, F. Gros & P. Denoulet (1990).
2. ↑ فرهنگستان

‎

این نوشتار زیست‌شناسی خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.