میاندوآب
مختصات: شرقی۴۶°۰۶′ شمالی۳۶°۵۸′ / °۴۶٫۱شرقی °۳۶٫۹۷شمالی
| میاندوآب قوشاچای |
||
|---|---|---|
|
|
||
| اطلاعات کلی | ||
| کشور | ||
| استان | آذربایجان غربی | |
| شهرستان | میاندوآب | |
| بخش | مرکزی | |
| نام(های) دیگر | قوشاچای، ایکی سو | |
| نام(های) قدیمی | مشتا، گنجک، جابرخاست، ایکی سو | |
| سال شهرشدن | ۱۳۳۹ | |
| مردم | ||
| جمعیت | ۱۱۲،۹۳۳نفر | |
| زبان گفتاری | ترکی آذربایجانی[۱] | |
| مذهب | اسلام، شیعه اثنی عشری[۲] | |
| جغرافیای طبیعی | ||
| مساحت | 223300 هکتار | |
| ارتفاع از سطح دریا | 1314 متر از سطح دریا | |
| آبوهوا | ||
| میانگین بارش سالانه | 289 میلی متر | |
| اطلاعات شهری | ||
| رهآورد | کوزه، گلیم، فرش، ... | |
| پیششماره تلفنی | ۰۴۸۱ | |
| تابلوی خوشآمد به شهر | ||
| خوش گؤردوک سیزی | ||
شهر میاندوآب در استان آذربایجان غربی ایران قرار دارد. این شهر در جنوب دریاچه ارومیه و جنوب شرقی استان آذربایجان غربی و میان دو رود زرینهرود و سیمینهرود واقع است. این شهر در جنوب دریاچه ارومیه و جنوب شرقی استان آذربایجان غربی قرار دارد.
اهالی شهر آذری زبان هستند. میاندوآب زادگاه برادران شهید، علی، رضا، حمید و مهدی باکری نیز هست.[۳]
محتویات |
[ویرایش] پیشینه
این شهر به خاطر جای گرفتن میان دو رود زرینهرود و سیمینهرود میاندوآب نامیده شدهاست. این محل در زمان نادرشاه افشار روستای بزرگی بودهاست و در جریان لشگرکشی نادرقلی، سپهسالار وقت ارتش ایران به آذربایجان در سال ۱۱۴۲ هجری قمری از قلعه ایکی سو نام برده شدهاست.[۴]
در زمان آغامحمدخان قاجار، وی که شهر کرمان را بهکل نابود ساخته و تمامی مردم آن را کور کردهبود، یک هزار تن از جوانان تنومند شهر را به سرکردگی مرتضیقلیخان کرمانی به تهران فرستاد و پس از آن به منظور مقابله با حملات کُردها به میاندوآب و سراب و برخی نقاط دیگر آذربایجان تبعید کرد. این کرمانیان پس از چند نسل در جمعیت این شهرها حل شدند ولی در میاندوآب تا مدتی پیش محلههایی به نام محله کرمانیها، سیرجانیها، زرند، راهبُر و لکها وجود داشت.[۵][۶]
طایفهای نیز تا یک نسل پیش در میاندوآب هنوز به فارسی با لهجه کرمانی صحبت میکردند و از تاریخ نیاکانشان آگاه بودند.[۷]
[ویرایش] شهردارها
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- ↑ فرمانداری میاندوآب، بازدید: ژوئیه ۲۰۱۰.
- ↑ فرمانداری میاندوآب، بازدید: ژوئیه ۲۰۱۰.
- ↑ میاندوآب، بازدید: ژوئیه ۲۰۱۰.
- ↑ وبگاه میاندوآب، بازدید: ژوئیه ۲۰۱۰.
- ↑ باستانی پاریزی، محمدابراهیم، حضورستان، تهران: انتشارات ارغوان، ۱۳۶۹ خورشیدی. ص۲۱۳.
- ↑ وبگاه میاندوآب، بازدید: ژوئیه ۲۰۱۰.
- ↑ باستانی پاریزی، محمدابراهیم، حضورستان، تهران: انتشارات ارغوان، ۱۳۶۹ خورشیدی. ص۲۱۴.
| این یک نوشتار خُرد پیرامون ایران است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
|
|||||
|
||||||||||||||||||||