مکتب زبانشناسی کپنهاگ
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مکتب زبانشناسی کپنهاگ یکی از مکاتب زبانشناسی در قرن بیستم بود که در سال ۱۹۳۱ تشکیل شد. این مکتب به مشخصه های معنایی توجه بیشتری دارد. پایهگذاران این مکتب، لوئی ترول یلمسلف و راسموس ویگو بروندال بودند. این مکتب بسیار محدودتر از مکتب مشابه خود در پراگ بود. این مکتب با مرگ یلمسلف در سال ۱۹۶۵ فروپاشید.[۱]
جستارهای وابسته [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
- ↑ سورن ۱۳۸۸، ص۶۲
منابع [ویرایش]
- سورن، پیتر (۱۳۸۸) «مکاتب زبانشناسی نوین در غرب»، ترجمه علیمحمد حقشناس، تهران: انتشارات سمت
