میناب
مختصات: شرقی۵۷°۰۴′ شمالی۲۷°۰۹′ / °۵۷٫۰۷شرقی °۲۷٫۱۵شمالی
| میناب مینُو |
||
|---|---|---|
|
قلعهٔ هزاره در میناب |
||
| اطلاعات کلی | ||
| کشور |  ایران |
|
| استان | هرمزگان | |
| شهرستان | میناب | |
| بخش | مرکزی | |
| نام(های) قدیمی | آنامیس، مُغستان | |
| مردم | ||
| جمعیت | ۵۶،۰۰۹ | |
| زبان گفتاری | فارسی | |
| مذهب | شیعه، سنی | |
| جغرافیای طبیعی | ||
| ارتفاع از سطح دریا | ۱۶ متر | |
| آبوهوا | ||
| میانگین دمای سالانه | ۱۲ - ۵۵ | |
| روزهای یخبندان سالانه | ۰ | |
| اطلاعات شهری | ||
| شهردار | حسين بازماندگان[۱] | |
| پیششماره تلفنی | ۰۷۶۵ | |
| وبگاه | http://minabcity.ir | |
| تابلوی خوشآمد به شهر | ||
| خُوش هُندی | ||
میناب یکی از شهرهای استان هرمزگان در جنوب ایران است. این شهر در بخش مرکزی شهرستان میناب قرار دارد.
محتویات |
[ویرایش] جمعیت
جمعیت شهر میناب برابر با سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۵۶۰۰۹ نفر بودهاست و از این نظر دومین شهر بزرگ و پرجمعیت در بین شهرهای استان هرمزگان است. [۲].
[ویرایش] مردم میناب
جمعیت نژادی میناب متشکل از ترکیبی تقریبا در هم بافته از اقوام عرب حاشیه خلیج فارس، ایرانیان اصیل فارس زبان و نژاد، سیاهان آفریقایی که در گذشته به عنوان برده مورد استفاده قوم بسیار ثروتمند و قدرتمند هرموزی (مینابی) استفاده میشدند (زنگباریان)، بلوچهای ناحیه بلوچستان (همسایه شرقی) و حالا تعداد زیادی از بشکردیهای مهاجر (که احتمالا از اقوام اصیل آریایی هستند)، منوجانیهای مهاجر و به طور كلی مهاجرین شمالی این شهر تشکیل میشود.
[ویرایش] زبان
در شهر میناب لهجه بندری با کمی تغییر و کلمات متفاوت به کار میرود.
[ویرایش] پیشینه تاریخی
جلگه میناب بیش از ۱۰۰ هزار سال قدمت دارد بنیان شهر میناب را به زمان ساسانیان نسبت میدهند؛ اما بعضی از اسناد تاریخی موجود نشان میدهد این شهرستان از قدمتی بیش از ۲۵۰۰ سال برخوردار میباشد که بدین منظور میتوان به سفر نامه نئارخوس (نئارکوس)سردار اسکندر مقدونی مراجعه کرد این احتمال نیز هست که این شهر در زمان ساسانیان به آبادانی و رونق رسیدهاست.
از میناب با نامهای مینو، مینا، هرمز، هارموز، آنامیس و توسط نئارخوس دریانورد مقدونی در سفر نامه اش با عنوان هارموز و یا آرموز نام برده شدهاست۰
به نظر برخی تاریخدانان وجه تسمیه میناب، آب فرآوان و رودخانه پر آب با آب شیرین آن بودهاست قدیمی ترین نامی که در کتب تاریخی و در زمان هخامنشی از میناب برده شده شهر اورگانا بودهاست. میناب در سال ۱۳۱۰ خورشيدی در تقسیمات کشوری به شهر تبدیل شد ودر سال ۱۳۳۴ به شهرستان ارتقاء یافت.
[ویرایش] دیدنیها
از مکانهای دیدنی شهر میناب میتوان به قلعه بی بی مینو، سد استقلال، پل میناب، بندر کوهستک، خور تیاب، خور آذینی (حفاظت شده)، باغهای راونگ، بام میناب, قلعههای بجای مانده از دورههای تاریخی و افسانهای پيش از میلاد و پنجشنبه بازار تاریخی و معروف میناب اشاره کرد.
[ویرایش] راههای ارتباطی
شهر میناب به عنوان دومین شهر بزرگ استان هرمزگان، از طریق بزرگراه به بندر عباس و سپس به بندر خمیر متصل میباشد. هم چنین، میناب به وسیله جادههای اصلی آسفالته به شهرهای دیگری هم چون بندر جاسک، دهبارز(رودان) و کهنوج وصل شدهاست.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] نگارخانه
-
ماهی فروشان در پنجشنبه بازار میناب
-
فروشندگان صنایع دستی در پنجشنبه بازار میناب
-
طغیان رود، پل میناب
-
مردم میناب
[ویرایش] پانویس
- ↑ «پورتال شهرداری میناب». ۲۲ آبان ۱۳۹۰. بازبینیشده در ۲۲ آبان ۱۳۹۰.
- ↑ پایگاه اینترنتی مرکز آمار ایران
|
||||||||||||||||||||
