مونتاژ (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دستگاه مبدل (کاپچر - Capture)

مونتاژ، تکنیکی در ایجاد فیلم است که یک سری تصاویر به صورت یک قطعه زمانی، مکانی، اطلاعاتی مرتب و فشرده می‌سازد. این عمل اکثراً برای این صورت می‌گیرد تا گذر زمان در فیلم به ذهن خطور کند، البته در موارد خاصی مثل نظریه مونتاژ شوروی از مونتاژ برای تولید اشاره‌های معنایی و تداعی معنا استفاده می‌شود. از دهه ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰، مونتاژ سکانس بندی شده به صورت موزیک و یک سری از جلوه‌های مجازی خاص نشان داده می‌شد (مثل محو کردن، دیزالو، دو نیم کردن پرده، نمایش دوگانه یا سه‌گانه). این کار اکثراً در آن دوره توسط فردی غیر از کارگردان یا تدوینگر فیلم انجام می‌شد.

مونتاژ یا تدوین[ویرایش]

در ابتدای پیدایش این تکنیک که برای حذف و مرتب کردن سکانس‌ها مورد استفاده قرار گرفت به این روش مونتاژ یا اتصال و حذف بخشهایی از فیلمهای گفته می‌شد؛ ولی بعدها تدوین فیلم به معنای ایجاد ساختار مفهومی فیلم و مونتاژ به درست نمودن فیزیکی فیلم گفته شد. به فرد مونتاژ کننده «مونتور» و به فرد تدوین کننده «تدوینگر» گفته می‌شود و ممکن است در یک فیلم این دو کار را دو نفر متفاوت انجام دهند.

پیشرفت[ویرایش]

آرتور نایت، منتقد و تاریخ‌نگار سینما ریشه پیشرفت مونتاژ هالیوود را در تدوینگری آیزنشتاین ریشه یابی می‌کند:

کلمه مونتاژ برای مشخص کردن ... برش تند و مشخص و تکان دهنده‌ای که آیزنشتاین در فیلمهایش به کار می‌برد استفاده می‌شود. این شیوه در حال حاضر به صورت «مونتاژ سکانس بندی شده» در فیلمهای هالیوودی به صورت نمایشهای دوگانه محو شونده، بالا آمدن سکانس خواندن یک خواننده اپرا، ویرانی یک هواپیما، ساختمان یا شهر استفاده می‌شود تا تداوم زمانی احساس شود

منابع[ویرایش]