مونتاژ (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دستگاه مبدل ( کاپچر - Capture )

مونتاژ، تکنیکی در ایجاد فیلم است که یک سری تصاویر به صورت یک قطعه زمانی، مکانی، اطلاعاتی مرتب و فشرده می سازد. این عمل اکثراً برای این صورت میگیرد تا گذر زمان در فیلم به ذهن خطور کند، البته در موارد خاصی مثل نظریه مونتاژ شوروی از مونتاژ برای تولید اشاره های معنایی و تداعی معنا استفاده می شود. از دهه ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰، مونتاژ سکانس بندی شده به صورت موزیک و یک سری از جلوه‌های مجازی خاص نشان داده میشد(مثل محو کردن، دیزالو، دو نیم کردن پرده، نمایش دوگانه یا سه گانه). این کار اکثراً در آن دوره توسط فردی غیر از کارگردان یا تدوینگر فیلم انجام میشد.

مونتاژ یا تدوین[ویرایش]

در ابتدای پیدایش این تکنیک که برای حذف و مرتب کردن سکانس ها مورد استفاده قرار گرفت به این روش مونتاژ یا اتصال و حذف بخشهایی از فیلمهای گفته می شد. ولی بعدها تدوین فیلم به معنای ایجاد ساختار مفهومی فیلم و مونتاژ به درست نمودن فیزیکی فیلم گفته شد. به فرد مونتاژ کننده "مونتور" و به فرد تدوین کننده "تدوینگر" گفته می شود و ممکن است در یک فیلم این دو کار را دو نفر متفاوت انجام دهند.

پیشرفت[ویرایش]

آرتور نایت، منتقد و تاریخ نگار سینما ریشه پیشرفت مونتاژ هالیوود را در تدوینگری آیزنشتاین ریشه یابی میکند :

کلمه مونتاژ برای مشخص کردن ... برش تند و مشخص و تکان دهنده ای که آیزنشتاین در فیلمهایش به کار میبرد استفاده میشود. این شیوه در حال حاضر به صورت «مونتاژ سکانس بندی شده» در فیلمهای هالیوودی به صورت نمایشهای دوگانه محو شونده، بالا آمدن سکانس خواندن یک خواننده اپرا، ویرانی یک هواپیما، ساختمان یا شهر استفاده میشود تا تداوم زمانی احساس شود

منابع[ویرایش]