موسی کاظم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسی English

مختصات: ۳۳°۲۲′۴۸.۱″ شمالی ۴۴°۲۰′۱۶.۷۴″ شرقی / ۳۳.۳۸۰۰۲۸° شمالی ۴۴.۳۳۷۹۸۳۳° شرقی / 33.380028; 44.3379833

امام شیعه
بسم اللّه الرّحمن الرّحیم
موسی کاظم
KadhimaynMosque.jpg
نقش هفتمین امام شیعیان
نام موسی کاظم
کنیه ابوابراهیم
لقب(ها)

کاظم
باب الحوائج
عبدالصالح
صابر

صالح
زادگاه ابواء، عربستان
درگذشت ۲۵ رجب سال ۱۸۳ پس از هجرت
مدفن کاظمین
پدر جعفر صادق
مادر حمیده البربریه
همسر(ان) ام بنین نجمه
فرزند(ان) رضا، فاطمه، عبدالله العوکلانی ،معصومه، هاجر خاتون، حمزه
طول عمر

پیش از امامت ۲۰ سال
(سال ۱۲۸ تا ۱۴۸ پس از هجرت)

دوران امامت ۳۵ سال
(سال ۱۴۸ تا ۱۸۳ پس از هجرت)
شیعه
Hadith Ali.svg
عقاید
اصول توحید • نبوت • معاد یا قیامت
عدل • امامت
فروع نماز • روزه • خمس • زکات • حج • جهاد • امر به معروف و نهی از منکر • تولی • تبری
عقاید برجسته مهدویت: غیبت (غیبت صغری، غیبت کبراانتظار، ظهور و رجعت • بدا • شفاعت و توسل • تقیه • عصمت • مرجعیت، حوزه علمیه و تقلید • ولایت فقیه • متعه • شهادت ثالثه • جانشینی محمد • نظام حقوقی
شخصیت‌ها
چهارده معصوم محمد • علی • فاطمه • حسن • حسین • سجاد • باقر • صادق • کاظم • رضا • جواد (تقی) • هادی (نقی) • حسن (عسکری) • مهدی
صحابه سلمان فارسی • مقداد بن اسود • میثم تمار • ابوذر غفاری • عمار یاسر • بلال حبشی • جعفر بن ابی‌طالب • مالک اشتر • محمد بن ابوبکر • عقیل • عثمان بن حنیف • کمیل بن زیاد • اویس قرنی • ابوایوب انصاری • جابر بن عبدالله انصاری • ابن عباس • ابن مسعود • ابوطالب • حمزه • یاسر • عثمان بن مظعون • عبدالله بن جعفر • خباب بن ارت • اسامه بن زید • خزیمة بن ثابت • مصعب بن عمیر • مالک بن نویره • زید بن حارثه
زنان: فاطمه بنت اسد • حلیمه • زینب • ام کلثوم بنت علی • اسماء بنت عمیس • ام ایمن • صفیه بنت عبدالمطلب • سمیه
علما روحانیان شیعه
مکان‌های متبرک
مکه و مسجد الحرام • مدینه، مسجد النبی و بقیع • بیت‌المقدس و مسجدالاقصی • نجف، حرم علی بن ابی‌طالب و مسجد کوفه • کربلا و حرم حسین بن علی • کاظمین و حرم کاظمین • سامرا و حرم عسکریین • مشهد و حرم علی بن موسی الرضا
دمشق و زینبیه • قم و حرم فاطمه معصومه  • شیراز و شاه چراغ • آستانه اشرفیه و سید جلال‌الدین اشرف • ری و شاه عبدالعظیم
مسجد • امامزاده • حسینیه
روزهای مقدس
عید فطر • عید قربان (عید اضحی) • عید غدیر خم • محرّم (سوگواری محرمتاسوعا، عاشورا و اربعین)  • عید مبعث • میلاد پیامبر • تولد ائمه  • ایام فاطمیه
رویدادها
رویداد مباهله • غدیر خم • سقیفه بنی‌ساعده • فدک • رویداد خانه فاطمه • قتل عثمان • نبرد جمل • نبرد صفین • نبرد نهروان • واقعه کربلا • مؤتمر علماء بغداد • حدیث ثقلین • اصحاب کسا • آیه تطهیر • شیعه‌کُشی
کتاب‌ها
قرآن • نهج‌البلاغه • صحیفه سجادیه
کتب اربعه: الاستبصار • اصول کافی • تهذیب الاحکام • من لایحضره الفقیه
مصحف فاطمه • مصحف علی • اسرار آل محمد
وسائل‌الشیعه • بحارالانوار • الغدیر • مفاتیح‌الجنان
تفسیر مجمع‌البیان • تفسیر المیزان • کتب شیعه
شاخه‌ها
دوازده‌امامی (اثنی‌عشری) • اسماعیلیان • زیدیه • غلاه
منابع اجتهاد
کتاب (قرآن) • سنت (روایات پیامبر و ائمه) • عقل • اجماع

ابوابراهیم، موسی بن جعفر الکاظم، هفتمین امام شیعیان دوازده امامی که آن‌ها از او با عنوان امام موسی کاظم یا «امام کاظم» یاد می‌کنند. وی فرزند ابوعبدالله جعفر الصادق‌البارالامین است که در روز ۷ صفر سال ۱۲۸ ه. ق. در ابواء (منطقه‌ای در میان مکه و مدینه) به دنیا آمد. مادر او حمیده مصفّاة است که نام‌های دیگری مانند حمیده بربریه و حمیده اندلسیه نیز برای او نقل شده‌است. از مهم‌ترین القاب پیروانش برای او، می‌توان به کاظم، صابر، صالح، امین و عبدالصالح اشاره کرد. او در میان شیعیان در میان امامانشان به «باب‌الحوائج» معروف است.

جانشینی جعفر صادق

وی پس از کشته شدن پدرش جعفر صادق به دست خلیفه وقت در شوال سال ۱۴۸ ه. ق. و در زمان خلافت منصور عباسی امامت خود بر شیعیان را اعلام کرد که این کار ۳۵ سال به درازا کشید. سید محمدحسین طباطبایی در این باره می نویسد: «منصور پس از آن که خبر شهادت امام ششم را دریافت داشت به والى مدینه نوشت که بعنوان تفقد بازماندگان، به خانه امام برود و وصیت نامه آن حضرت را خواسته و بخواند و کسى را که وصى امام معرفى شده فى المجلس گردن بزند و البته مقصود منصور از جریان این دستور این بود که به مسئله امامت خاتمه دهد و زمزمه تشیع رابکلى خاموش کند ولى بر خلاف توطئه وى وقتى که والى مدینه طبق دستور، وصیت نامه را خواند دید امام پنج نفر را براى وصایت تعیین فرموده. خود خلیفه و والى مدینه و عبدالله افطح فرزند بزرگ و موسى فرزند کوچک آنحضرت و حمیده و به این ترتیب تدبیر منصور نقش بر آب شد»[۱] وی نقش موثری در گسترش معارف شیعی داشت. در این دوران، چندین بار توسط خلفای عباسی دستگیر و زندانی گردید. تنها در دوران خلافت هارون الرشید، به مدت چهار سال زندانی بود. موسی کاظم، در ۲۵ رجب ۱۸۳ ه. ق.، در سن ۵۵ سالگی، توسط زهر در زندان سندی‌بن شاهک به دستور هارون الرشید کشته شد.[۲] وی در شهر کاظمین در کشور عراق مدفون است.

فرزندان

درباره تعداد فرزندانش چند قول وجود دارد. بنا بر یکی از آنها، وی ۳۷ فرزند داشت که شامل ۱۸ پسر و ۱۹ دختر بودند. علی بن موسی، هشتمین امام شیعیان، فرزند اوست. همچنین یکی از دخترانش به نام فاطمه معصومه که برای دیدار برادرش، رضا، عازم ایران شده بود، در شهر قم بیمار شد و پس از چند روز بیماری، درگذشت و در این شهر مدفون است.

پسران

  1. علی‌بن موسی‌الرضا
  2. ابراهیم
  3. احمد
  4. محمد
  5. حسین
  6. حمزه
  7. صالح
  8. عباس
  9. قاسم
  10. اسماعیل
  11. جعفر
  12. هارون
  13. حسن
  14. عبد اللّه
  15. اسحاق
  16. عبیداللّه
  17. زید
  18. فضل
  19. سلیمان

دختران

  1. فاطمه کبری
  2. فاطمه صغری (فاطمه معصومه)
  3. رقیّه
  4. حکیمه
  5. ام ابیها
  6. رقیّه صغری
  7. کلثوم
  8. ام جعفر
  9. لبابه
  10. زینب
  11. خدیجه
  12. علیّه
  13. آمنه
  14. حسنه
  15. بریهه
  16. ام سلمه
  17. میمونه
  18. ام کلثوم.[۳]

زمام‌داران معاصر

  1. مروان بن محمد اموی - معروف به مروان حمار (۱۲۶ - ۱۳۲ ه. ق.)
  2. ابوالعباس سفاح عباسی (۱۳۲ - ۱۳۶ ه. ق.)
  3. منصور عباسی (۱۳۶ - ۱۵۸ ه. ق.)
  4. مهدی عباسی (۱۵۸ - ۱۶۹ ه. ق.)
  5. هادی عباسی (۱۶۹ - ۱۷۰ ه. ق.)
  6. هارون الرشید (۱۷۰ - ۱۹۳ ه. ق.)

اصحاب و یاران

  1. علی بن یقطین
  2. ابوصلت بن صالح هروی
  3. اسماعیل بن مهران
  4. حمّاد بن عیسی
  5. عبدالرحمن بن حجّاج بجلی
  6. عبداللّه بن جندب بجلی
  7. عبداللّه بن مغیره بجلی
  8. عبداللّه بن یحیی کاهلی
  9. مفضّل بن عمر کوفی
  10. هشام بن حکم
  11. یونس بن عبدالرحمن
  12. یونس بن یعقوب

رویدادهای مهم در دوران زندگی


سال‌شمار امامت امامان دوازده‌گانه شیعه

توضیحات
  • دوره امامت علی بن ابی‌طالب از درگذشت پیامبر اسلام آغاز شده‌است.
  • آغاز امامت هر امام مصادف با درگذشت امام پیشین است.
  • دوره امامت حجت بن حسن از لحظه درگذشت امام پیشین خود آغاز شده است و چون به عقیده شیعیان دوازده امامی وی زنده است و از نظرها پنهان می‌باشد، لذا امامت حجت بن حسن تا زمان ظهور وی و پیرو آن تا روز قیامت ادامه دارد.

     (۱) علی بن ابی‌طالب ۶۳۲ تا ۶۶۱ (۲۹ سال)      (۲) حسن مجتبی ۶۶۱ تا ۶۷۰ (۹ سال)      (۳) حسین بن علی ۶۷۰ تا ۶۸۰ (۱۰ سال)      (۴) سجاد ۶۸۰ تا ۷۱۲ (۳۲ سال)      (۵) محمد باقر ۷۱۲ تا ۷۳۲ (۲۰ سال)      (۶)جعفر صادق ۷۳۲ تا ۷۶۵ (۳۳ سال)      (۷) موسی کاظم ۷۶۵ تا ۷۹۹ (۳۴ سال)      (۸) علی بن موسی الرضا ۷۹۹ تا ۸۱۷ (۱۸ سال)      (۹) محمد التقی ۸۱۷ تا ۸۳۵ (۱۸ سال)      (۱۰) علی النقی ۸۳۵ تا ۸۶۸ (۳۳ سال)      (۱۱) حسن عسکری ۸۶۷ تا ۸۷۴ (۷ سال)      (۱۲) حجت بن حسن (مهدی) از ۸۷۴ تا زمان حال (تاکنون ۱۱۴۰ سال)

پانویس

  1. شیعه در اسلام, سید محمدحسین طباطبایی, صص 215-221
  2. سیری در سیرهٔ ائمهٔ اطهار علیهم السلام، صص ۱۷۲-۱۸۳.
  3. برگرفته شده از سایت آیةالله العظمی حاج شیخ محمدفاضل لنکرانی

جستارهای وابسته

منابع

پیوند به بیرون

جستجو در ویکی‌گفتاورد مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به موسی کاظم در ویکی‌گفتاورد موجود است.
For the Twelver Shī‘ah scholar, see Musa al-Sadr. For the African-American Muslim activist, see Abdul Alim Musa.
Musa al-Kadhim
موسى الكاظم  (Arabic)

7th Imam of Twelver Shia Islam
KadhimaynMosque.jpg
Born c. (745-11-10)10 November 745 CE[1]
(7 Safar 128 AH)
Abwa, Medina, Umayyad Empire
Died c. 4 September 799(799-09-04) (aged 53)
(25 Rajab 183 AH)
Baghdad, Abbasid Empire
Cause of death
Death by poisoning
Resting place
Al-Kadhimiya Mosque, Iraq
33°22′48″N 44°20′16.64″E / 33.38000°N 44.3379556°E / 33.38000; 44.3379556
Other names Musa ibn Ja'far
Ethnicity Arab, Berber
Title
Term 765 – 799 CE
Predecessor Ja'far al-Sadiq
Successor Ali al-Ridha
Religion Islam
Spouse(s) Ummul Banīn Najmah[5]
and 3 others
Children
Parents Ja'far al-Sadiq
Hamīdah al-Barbariyyah[2][3]

Mûsâ ibn Ja‘far al-Kâdhim (Arabic: موسى بن جعفر الكاظم‎) (November 6, 745 AD - September 1, 799 // Safar 7, 128 AH – Rajab 25, 183 AH)[2][3] was the seventh of the Twelve Imams and regarded by Sunnis as a renowned scholar. He was the son of the sixth Imam, Ja‘far aṣ-Ṣādiq and his mother was Hamidah Khātūn, a student and former slave of East African descent. His wife Najmah was also a former slave purchased and freed by Hamidah, his mother.[11]

Mūsá al-Kādhim was born during the power struggles between the Umayyad and the Abbasid. Like his father, he was assassinated by the Abbasids. He bore three notable children: the eighth Imām, Ali al-Ridha, and two daughters, Fāṭimah al-Ma‘sūmah and Hajar Khatun. In total from all his wives he bore 37 children, 19 daughters and 18 sons.

The Festival of Imam Musa al-Kadhim celebrates his life and death.

Background

Mūsá al-Kādhim was born in Abwa between Mecca and Medina. His mother was a slave of Berber origin. After his mother was freed, his father trained her as an Islamic scholar.[12]

Appearance

Imam Musa ibn Ja'far's physical appearance is disputed among narrators of tradition. There are traditions that indicate,

"He was very brunet."[4][13]

Similarly, Shaqiq al-Balakhi states,

"He had a good face, was very brunet and weak-bodied."[4]

In terms of skin color, some narrations point out the Imam Musa had a black color.[4][14][15] While other narrations state that he had a bright color, medium height, and had a thick beard.[4][16]

Ring Inscription

Imam Musa has "The kingdom belongs to Allah only" inscribed on his ring.[4][17] According to Sharif al-Qarashi, the inscription displays that Imam Musa cleaved and devoted himself to Allah.[4]

Designation of the Imamate

Musa al-Kadhim became the seventh Shi’ah Imam at the age of 21. According to the Kitab al-Irshad of Sheikh al-Mufid:

Among the shaykhs of the followers of Abu Abd Allah Ja'far al-Sadiq, peace be on him, his special group (khassa), his inner circle and the trustworthy righteous legal scholars, may God have mercy on them, who report the clear designation of the Imamate by Abu Abd Allah Jafars peace be on him, for his son, Abu al-Hasan Musa, peace be on him, are: al-Mufaddal b. Umar al-Jufi, Mu'adh b. Kathir, Abd al-Rahman b. al-Hajjaj, al-Fayd b. al-Mukhtar, Yaqub al-Sarraj, Sulayman b. Khalid, Safwan al-Jammal... [That designation] is also reported by his two brothers, Ishaq and Ali, sons of Jafar, peace be on him.[18]

Some Shi‘ah believe that the eldest son of Imam Ja‘far, namely Isma'il ibn Jafar, received the Imamate rather than Mūsá al-Kādhim. The Twelvers believe he predeceased his father[19] and therefore was never appointed Imam, and this is affirmed in the most respected contemporary history book of the Ismailis themselves, written by historian Farhad Daftary, a twelver Shi'a in the employ of the current Ismaili Imam, Aga Khan IV.[20] The descendents of the supporters of Isma'il's Imamate today comprise the Ismaili, which includes several independent groups, which include the Bohras, and Nizari Aga Khanis.

Other Shia believed that Imam al-Sadiq's eldest surviving son Abdullah al-Aftah was the Imam to succeed his father. This sect was known as the Aftahiyya/Fathiyya/Fathites.

His death

In 795, Harun al-Rashid imprisoned Imam Mūsá al-Kādhim; according to Twelver Shia tradition, four years later, he ordered Sindi ibn Shahiq to poison the Imām. Imam Mūsá al-Kāżim's body is now said to rest within al Kadhimiya Mosque in Kadhimayn, Iraq. He left eighteen sons and nineteen daughters.

A group of Shia rejected the death of Musa al-Kadhim. They were called the Waqifite Shia. They believed Imam Musa was the Mahdi, particularly the Imam Mehdi and was alive, but in occultation. This group no longer exists today, and it has been determined that the represented Imam Musa al-Kadhim while he was imprisoned and brought the khums back to him, started this sect so they could get money from the Shias, on the pretense that they were giving it to Imam Musa al-Kadhim.[citation needed] Until Imam Ali al-Ridha finally had his only son, Imam Muhammad al-Taqi, there were many Shias who were doubtful of the Imamate of Ali ibn Musa.

Children

The number of children that Imam Musa al-Kadhim had is disputed by various traditions and historical documenting. They are as follows:

  • He had thirty-three children: sixteen males and seventeen females.[4][21]
  • He had thirty-seven children: eighteen males and nineteen females.[4][22][23][24]
  • He had thirty-eighty children: twenty males and eighteen females.[4][25][26]
  • He had forty children: eighteen males and twenty-two females.[4][27]
  • He had sixty children: twenty-three males and thirty-seven females.[4][28][29][30]

Traditionally, the Shia believe that Imam Musa al-Kadhim had 73 children, however this is not verifiable as only 37 have been recorded by Shia scholars.

The following are the names of his children which are documented.
19 sons:

  • Ali al-Ridha
  • Ibrahim, Abbas
  • Salih
  • Qasim
  • Ahmad
  • Mohammad
  • Hamza
  • Ismail
  • Ja'far
  • Haroon
  • Husayn
  • Abdullah
  • Ishaq
  • Ubayd-il-lah
  • Zayd, Hasan
  • Fadl
  • Sulayman[31]


18 daughters:

  • Fatima al-Kubra
  • Fatima al-Sughra
  • Ruqaya al-Kubra
  • Ruqaya al-Sughra
  • Hakeema
  • Umm Abeeha
  • Umm Kulthum
  • Umm Salma
  • Umm Ja'far
  • Lubana
  • Alya
  • Amina
  • Hasana
  • Bareeha
  • Aisha
  • Zainab
  • Khadija
  • Hajar Khatun[32]

Quotes

al-Kadhimiya Mosque
  1. The best generosity is the help to the oppressed.
  2. The world is soft and beautiful like a snake but there is a fatal poison hidden inside.
  3. Reliance on Allah has grades. One of them is that you rely on Him in every matter and be pleased with whatever He decides for you and know that He never hesitates in providing you any good and grace and that every decision is from Him so leave every affair to His Will and rely and put trust only in Him[33]
  4. One who gives circulation to a sin is banished and forsaken and the one who covers a sin will be forgiven by God[34]
  5. Every person who strives to obtain Halaal (permissible) sustenance or provision is like a fighter in the path of God[35]
  6. After the acknowledgement of God, the best acts of the offertory to God are the prayers, piety to the parents, and evasion of envy, self-conceit, and pride[36]
  7. The few deeds of the intelligent will be accepted and doubled, while the many deeds of the followers of passions and the ignorant will be rejected.[37]

Timeline

Musa al-Kadhim
of the Ahl al-Bayt
Clan of the Banu Quraish
Born: 7th Safar 128 AH 6 November 745 CE Died: 25th Rajab 183 AH 1 September 799 CE
Shia Islam titles
Preceded by
Jafar al-Sadiq
7th Imam of Twelver Shi'a Islam
765 – 799
Succeeded by
Ali al-Ridha

See also

Quotations related to Mūsā al-Kādhim at Wikiquote

References

  1. ^ Shabbar, S.M.R. (1997). Story of the Holy Ka’aba. Muhammadi Trust of Great Britain. Retrieved 28 October 2013. 
  2. ^ a b c d e A Brief History of The Fourteen Infallibles. Qum: Ansariyan Publications. 2004. p. 131. 
  3. ^ a b c d "The Infallibles Taken from Kitab al Irshad By Sheikh al Mufid". al-islam.org. Retrieved 2008-11-20. 
  4. ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u Sharif al-Qarashi, Bāqir. The Life of Imam Musa Bin Ja'far al-Kazim (as). Trans. Jāsim al-Rasheed. Najaf, Iraq: Ansariyan Publications, n.d. Print. Pgs. 59-60, 596, and 622
  5. ^ A Brief History of The Fourteen Infallibles. Qum: Ansariyan Publications. 2004. p. 137. 
  6. ^ al-Irshad, by Shaikh Mufid [p.303]
  7. ^ Kashf al-Ghumma, by Abu al-Hasan al-Irbili [vol.2, p.90 & 217]
  8. ^ Tawarikh al-Nabi wa al-Aal, by Muhammad Taqi al-Tustari [p. 125-126]
  9. ^ al-Anwar al-Nu`maniyya, by Ni`mat Allah al-Jaza’iri [vol.1, p.380]
  10. ^ Umdat al-Talib, by Ibn Anba [p. 266 {footnote}]
  11. ^ http://www.al-islam.org/gallery/sounds/RM2001/Halgar10-18-2001.mp3
  12. ^ [1]
  13. ^ Ibn al-Sebbagh, al-Fusool al-Muhimma. Akhbar al-Duwal, pg. 112
  14. ^ Umdat al-Talib, pg. 185
  15. ^ al-Nefha al-Anberiya, pg. 15
  16. ^ A'yan al-Shi'a, vol. 4, pg. 9
  17. ^ Akhbar al-Duwal, pg. 112
  18. ^ Imam al-Musa al-Kadhim (a.s.)
  19. ^ Hitti, Philip K. (1961). History of the Arabs: From the Earliest Times to the Present 7th Ed. Macmillan & Co. Ltd. 
  20. ^ [2]
  21. ^ Tuhaf al-Azhar wa Zulal al-Anhar
  22. ^ Sihah al-Akhbar
  23. ^ al-Fusool al-Muhimma, pg. 256
  24. ^ al-Bihar
  25. ^ Kashf al-Ghumma, pg. 243
  26. ^ Tadhkirat al-Khawas, pg. 84
  27. ^ Sir al-Silsila al-Alawiya
  28. ^ al-Mujjdi
  29. ^ Umdat al-Talib
  30. ^ Menahil al-Darb fi Ansab al-Arab
  31. ^ (1)ارشاد المفيد 2 : 244 ، تاريخ الامامة (مجموعة نفيسة) : 20 ، مناقب ابن شهرآشوب 4 : 324 ، دلائل الامامة : 149 ، تذكرة الخواص : 314 ، الفصول المهمة : 241 (2) لعل المصنف أراد نسبته إلى جده ، وكذا هو في الارشاد ، حيث ان اسمه محمد بن محمد بن زيد . انظر : رجال الكشي ـ ترجمة علي بن عبيدالله بن حسين العلوي ـ 256|671 ، تاريخ الطبري 8 : 529 ، مقاتل الطالبيين : 513 ، والكامل في التاريخ 6 : 305 . ‏‏‏‏بن زي انظر : رجال الكشي ـ ترجمة علي بن عبيدالله بن حسين العلوي ـ 256|671 ، تاريخ الطبري 8 : 529 ، مقاتل الطالبيين : 513 ، والكامل في التاريخ 6 : 305 . (3) ارشاد المفيد 2 : 244 ، كشف الغمة 2 : 236 ، الفصول المهمة : 242 .
  32. ^ تاريخ النبي و الآل ١٢٥ - ١٢٦
  33. ^ Al Kafi 2:65
  34. ^ Al Kafi
  35. ^ Bihar al-Anwar 103: 4, 7, 113
  36. ^ "Maxims of Imam Al-Kadhim". Tuhaful Uqool/Tuhaf ul-Uqoul. Compiled by Abu Muhammed Al-Hasan bin Ali bin Al-Hussein bin Shu’ba Al-Harrani, Translated by Badr Shahin. Iran: Ansariyan Publications. 2000. 
  37. ^ Tuhaful Uqool, Ch: Maxims of Imam Al-Kadhim.

Books