موریس گودولیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
موریس گودولیه- ۱۹۷۷

موریس گودولیه، (به فرانسوی: Maurice Godelier) انسان شناس نامدار فرانسوی است. گودولیه یک اقیانوسیه‌شناس و از جمله انسان‌شناسانی است که در کنار کلود مایاسو و ژان کوپنس، دنباله‌رو سنت مارکسیسم در انسان‌شناسی فرانسه و به شدت تحت تاثیر اندیشه‌های ژرژ بلاندیه بوده‌است. متن کوتاه زیر از کتاب «از مردم نگاری تا انسان شناسی تفسیری» (۲۰۰۲) و مقاله‌ای با عنوان «شکستن آینه خودی» در این کتاب به قلم موریس گودولیه انتخاب و ترجمه شده‌است. در این متن گودولیه به بحث درباره موقعیتی بحرانی می‌پردازد که عموماً تحت تاثیر گفتمان پسامدرن در انسان‌شناسی به وجود آمده‌است و گاه به نظر می‌رسد که می‌تواند سبب تخریب کامل رویکرد انسان شناختی به مثابه یک رویکرد شناختی شود. [۱]

نظریات[ویرایش]

گودولیه در آخرین آثار خود با به چالش کشیدن نظریه کلود لوی استروس درباره منشاء جوامع انسانی بر اساس گسترش دایره همسر گزینی مبتنی بر ممنوعیت ازدواج با محارم، با اتکا بر بیش از نیم قرن مطالعات میدانی خویش در منطقه اقیانوس آرام، نتیجه گرفته‌است که عامل شکل گیری «جامعه» یا گرد هم آمدن تقریبا تمام این جوامع (و او این فرضیه را قابل مطالعه برای تعمیم به کل انسانیت می‌داند) ظاهر شدن نخست پنداره (ایده) قدرت در شکل مذکر و در ساختار هژمونیک آن بوده‌است. [۲]

منابع[ویرایش]

  1. «موریس گودولیه: شکستن آینه خود»(فارسی)‎. باشگاه اندیشه، ۱۷ آبان ۱۳۸۳. بازبینی‌شده در ۸ فروردین ۱۳۹۰. 
  2. «تاملی در ساختارهای مذکر خشونت»(فارسی)‎. خبرآنلاین، شنبه ۳۱ مرداد ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۸ فروردین ۱۳۹۰.