مهدی خلجی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مهدی خلجی
زادروز ۳۱ شهریور ۱۳۵۲ (۴۱ سال)
قم، ایران
محل زندگی واشینگتن، دی. سی.
پیشه روزنامه‌نگار، نویسنده، مترجم، تحلیل‌گر سیاسی
نقش‌های برجسته تحلیل‌گر سیاسی و مذهبی
آثار ناتنی
والدین محمد تقی خلجی


مهدی خلجی متولد ۳۱ شهریور ۱۳۵۲ در شهر قم ساکن واشینگتن، دی. سی.، روزنامه‌نگار، نویسنده، مترجم و تحلیل‌گر سیاسی ایرانی است.

زندگی[ویرایش]

به همراه محمد ارکون

مهدی خلجی در شهر قم به دنیا آمد. در نوجوانی به تبعیت از پدرش، محمد تقی خلجی از روحانیون اصلاح‌طلب، به تحصیل علوم اسلامی در حوزه علمیه قم پرداخت. وی برای چند سال از شاگردان وحید خراسانی، و جواد تبریزی بود.[نیازمند منبع] سپس مدتی به عنوان دانشجوی آزاد در کلاس‌های عبدالکریم سروش و بابک احمدی شرکت می‌کرد.[نیازمند منبع] در این زمان وی پس از ۱۰ سال تحصیل در قم[نیازمند منبع] به دانشگاه تربیت مدرس رفت و دو ترم به تحصیل فلسفه پرداخت.

وی به مدت نه سال در انستیتو سیاست خاورمیانه واشنگتن فعالیت می کرد ولی در تابستان 2014 همکاری با ین موسسه را پایان داد.[۱]

دوره روزنامه‌نگاری[ویرایش]

خلجی روزنامه‌نگاری را با انتشار مطالبی درباره فقه اسلامی در روزنامه‌هایی نظیر اطلاعات آغاز کرد. از سال ۱۳۷۲ به عنوان مترجم در نشریه کیان فعالیت کرد و مقالاتی در زمینه روشنفکری معاصر عربی و نقد بنیادگرایی از عربی به فارسی ترجمه کرد.[نیازمند منبع] وی هم‌زمان برای فصلنامه نقد و نظر به مدیر مسئولی و سردبیری محمدمهدی فقیهی نیز مطالبی می‌نوشت. رهبر فکری نویسندگان این مجله روشنفکر نواندیش مصطفی ملکیان بود. خلجی از سال ۱۳۷۷ به روزنامه انتخاب پیوست و به همراه محمد مهدی فقیهی از جمله بانیان این روزنامه محسوب می‌شود. در زمستان ۱۳۷۸ وی از این روزنامه جدا شد. پس از مهاجرت به اروپا نخست مدتی با بخش فارسی بی بی سی همکاری کرد که حاصل آن مجموعه برنامه از شهر خدا تا شهر دنیا (پخش شده در سال ۲۰۰۲) در باره تاریخ اصلاحات در حوزه علمیه قم بود. خلجی از آغاز به کار رادیو زمانه با این رادیو همکاری داشت. پس از آن به دعوت ایرج گرگین به رادیو فردا رفت.[نیازمند منبع] مجموعه مستند رادیویی در باره انقلاب ایران که شامل گفتگو با بازیگران سیاست ایران در ۵۰ ساله اخیر بود حاصل این دروه از فعالیت‌های اوست.[نیازمند منبع] وی پس از مهاجرت به ایالات متحده از رادیو فردا کناره گرفت و به عنوان پژوهشگر مهمان در موسسه مطالعات خاورنزدیک واشنگتن مشفول به کار شد. از جمله آثار اثر او می‌توان به سیاست آخرالزمانی اشاره کرد که در باره اندیشه آخرالزمانی در سیاست جمهوری اسلامی ایران است.

کتاب‌شناسی[ویرایش]

تألیف[ویرایش]

  • ناتنی، رمان، نشر گردون، ۱۳۸۳
  • سیاست آخرالزمانی، تحلیل تاریخی و سیاسی، موسسه مطالعات خاورنزدیک واشنگتن، ۲۰۰۸ (به انگلیسی: Apocalyptic Politics)
  • آخرین مرجع، در باره آیت‌الله سیستانی، موسسه مطالعات خاورنزدیک واشنگتن، ۲۰۰۸ (به انگلیسی: Last Marja)
  • نظم نوین روحانیت در ایران، نشر آیدا، بوخوم، آلمان، ۲۰۱۰

ترجمه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]