من و تو ۱

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Manoto1.jpg
بنیانگذاری ۲۸ اکتبر ۲۰۱۰
زبان فارسی
صاحب ‌امتیاز شرکت شبکه تلویزیونی مرجان
فرمت تصویر SDTV
شعار تلویزیونی برای من و تو
کشور Flag of the United Kingdom.svg بریتانیا
گسترهٔ پخش اروپا، شمال آفریقا، خاورمیانه
مرکز لندن
وب‌گاه https://www.manoto1.com
دسترسی
ماهواره
هاتبرد V-۱۱۳۱۷-۲۷۵۰۰-۳/۴
عرب‌ست، بدر H-۱۲۱۱۱-۲۷۵۰۰
یوتل‌ست H-۱۰۷۲۱-۲۲۰۰۰-۳/۴

من و تو۱ (به انگلیسی: Manoto1) یک شبکهٔ تلویزیونی متنوع و سرگرم‌کنندهٔ فارسی‌زبان وابسته به شبکه تلویزیونی مرجان است. این شبکه تلویزیونی به پخش برنامه‌های سرگرم‌کننده فرهنگی و تفریحی به زبان فارسی می‌پردازد. شبکه تلویزیونی من و تو۱ برنامه‌های خود را از شهر لندن واقع در بریتانیا پخش می‌کند. برنامه شبکه‌ها شامل فیلم، سریال، اخبار، گزارش و برنامه‌های دیگر می‌باشد. این شبکه تلویزیونی در تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۱۰ راه‌اندازی شده‌است. دفاتر بازرگانی و هنرگاه‌های مرکزی این شبکه تلویزیونی در شهر لندن واقع است.[۱]

برنامه‌ها

صحنه‌ای از برنامه چرا که نه؟. ندا جناب در حال آموختن سوارکاری.
نوشتار اصلی: فهرست برنامه‌های من و تو ۱


این شبکه برنامه‌های گوناگون فارسی‌زبان مانند سرگرمی، مستند، ورزشی، و اخبار دارد. مانند اتاق خبر، آکادمی موسیقی گوگوش، بفرمایید شام، کریس آنجل مایندفریک، دکتر کپی، چرا که نه؟ و فیفا فوتبال موندیال.

مجری‌ها

نوشتارهای اصلی: امید خلیلی، رها اعتمادی، سبا خویی، و ندا جناب

از مجریان این شبکه می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:

  • امید خلیلی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ بازیگری و هنرهای نمایشی که از نوجوانی در ایتالیا، سوییس و لندن زندگی کرده است، تاکنون در این شبکه مجری برنامه‌هایی مانند بفرمایید شام، من و تو پلاس و شعر یادت نره بوده‌است.
  • سبا خویی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ جامعه شناسی، مجری اتاق خبرو محقق مستندهای تلویزیون می باشد.
  • ندا جناب دانش‌آموختهٔ رشته حقوق، در شبکه من وتو برنامه چرا که نه را اجرا می‌کند.


بینندگان

شبکه من و تو با استقبال زیادی در ایران روبرو شده و بینندگان زیادی دارد. این شبکه در کم‌تر از ۲ سال از آغاز کارش، توانسته بینندگان بیشتری نسبت به دیگر شبکه‌های ماهواره‌ای نظیر فارسی1، جم، بی‌بی‌سی فارسی و صدای آمریکا جذب کند. صفحه فیس‌بوک این شبکه بیشتر از صفحات شبکه‌های مشابه پسندیده‌شده (بیش از ۱٫۲ میلیون بار تا فروردین ۱۳۹۲)،[۲] اگرچه توسل به این دلیل بی‌عیب نیست اما با نبود سازمان‌های نظرسنجی مستقل در ایران برخی متخصصان برای ارزیابی محبوبیت آن به این روش متوسل شده‌اند.[۱]

محمود عنایت، مسئول پروژه رسانه‌ای ایران در دانشکده ارتباطات دانشگاه پنسیلوانیا معتقد است که این شبکه به «توده مردم» تعلق دارد، نه طبقه نخبگان.[۱]

منابع مالی و خط مشی

طبق گزارشی که یک اتاق فکر انگلیسی به نام فارین پالیسی سنتر در سال ۲۰۱۱ منتشر کرده‌است، این شبکه که به مرجان و کیوان عباسی تعلق دارد بودجه خود را از تعدادی سرمایه‌گذار خطرپذیر دریافت می‌کند، اما این گزارش هیچ نامی از این سرمایه‌گذاران خطرپذیر نبرده‌است.[۱]

به گفته خبرنگار رویترز، کیوان و مرجان عباسی خود را از توجه رسانه‌ها به دور نگه می‌دارند و مانند دیگر مقامات شبکه من و تو، علیرغم درخواست‌های مکرر برای اظهارنظر، حاضر به مصاحبه نیستند.[۱]

به نوشته فایننشیال تایمز، هویت حامیان مالی این شبکه مخفی مانده‌است، اما بسیاری از تحلیلگران ایرانی معتقدند که این شبکه به صورت تعمدی و با ظرافت به تبلیغ حکومت شاهنشاهی پهلوی می‌پردازد.[۲]

این شبکه به پخش زنده و دارای حق پخش وقایعی مانند دوشیزه جهان، گلدن گلوب و جایزه گرمی می‌پردازد و روی نسل جوان تمرکز دارد.[۱] از دید ناظران و کارشناسان رسانه، تعیین جایگاه سیاست در استراتژی مالی صاحبان شبکه، در صورت وجود مشخص نیست.[۱]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ Yeganhe Torbati. “London TV channel dips a toe into Iran culture war”. Editing by Sonya Hepinstall. Reuters, April 18, 2012. Retrieved January 1, 2014. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Monavar Khalaj. “Primetime battle for Iran’s airwaves”. The Financial Times, April 10, 2013. Retrieved January 1, 2014. 

پیوند به بیرون