منیزیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

(تغییر مسیر از منيزيوم)
پرش به: ناوبری, جستجو
سدیم - منیزیم - آلومنیم
 
Mg
Si  
 
 
Click for description
عمومی
نام , شماره , علامت اختصاری منیزیم , Mg , 12
گروه شیمیایی
گروه, تناوب , بلوک
جرم حجمی, سختی
رنگ نقره‌ای

خواص اتمی
وزن اتمی ۲۴٫۳۰۵۰ amu
شعاع اتمی (.calc) ۱۴۵ pm
شعاع کووالانسی ۱۳۰ pm
شعاع وندروالس ۱۷۳ pm
ساختار الکترونی
-e به ازای هر سطح انرژی
درجه اکسایش (اکسید)
ساختار کریستالی شش ضعلی
خواص فیزیکی
حالت ماده جامد
نقطه ذوب ۹۲۳ K
°۱۲۰۲ F
نقطه جوش ۱۳۶۳ K
°۱۹۹۴ F
حجم مولی
گرمای تبخیر
گرمای همجوشی
فشار بخار
سرعت صوت
متفرقه
الکترونگاتیویته
ظرفیت گرمایی ویژه
رسانائی الکتریکی
رسانائی گرمایی
پایدارترین ایزوتوپها
ایزو وفور طبیعی نیمه عمر DM DE MeV DP
واحدهای SI& STP استفاده شده مگر آنکه ذکر شده باشد.



منیزیم فلزی است ضعيف و نادر به رنگ سفيد تا نقره ای با نماد Mg، عدد اتمی ۱۲، وزن اتمی ۲۴٫۳۰۵۰ و ساختار بلور آن شش گوش یا هگزاگونال متراكم است. نام منيزيم از واژه یونانی Magnesia حوضه ای در Thessaly یا از نام شهر قدیمی Magnesia در آسیای صغیر گرفته شده است. منیزیم هشتمین عنصر فراوان در پوسته زمين و سومین عنصر فراوان و قابل حل در آب دریاست.

منيزيم در گروه دو (IIA) جدول تناوبی به عنوان فلز قلیایی خاکی قرار دارد.

فهرست مندرجات

[ویرایش] مشخصات شیمیایی

منیزیم در حالت پودری، گرم می‌شود و زمانی که در معرض هوا قرار می گيرد، آتش گرفته و با شعله ای به رنگ سفید می سوزد. این فلز قلیایی خاکی عمدتاً به عنوان يک عامل آلیاژ دهنده برای ساخت آلیاژهای آلومینیوم - منیزیم استفاده می‌شود. اين عنصر بصورت سه ایزوتوپ یافت می‌شود: ۲۶Mg, ۲۵Mg, ۲۴Mg که همهٔ این ایزوتوپ ها به مقادیر زیاد یافت می‌شوند. حدود ٪۷۹ از منیزیم نوع ۲۴Mg است.

[ویرایش] کانی های منیزیم

اگر چه منیزیم در ۶۰ کانی یافت می‌شود اما این عنصر در ذخایر بزرگ منیزیت، دولومیت، بروسیت، کارنالیت، الیوین و سیلیکات های منیزیم پتانسیل اقتصادی دارند، يافت می‌شود.

[ویرایش] کاربردهای عمده

کاربردهای منیزیم در صنایع مختلف به شرح زیر است:

  • ديرگداز
  • آلياژ
  • تولید فلز منیزیم
  • داروسازی
  • سولفور زدایی و نودولی شدن در صنعت آهن و فولاد
  • کاربردهای شیمیایی
  • اکسید منیزیم
  • کربنات منیزیم
  • بی سولفید منیزیم
  • سولفات منیزیم
  • كلرید منیزیم
  • هیدروکسید منیزیم
  • منیزیای پخته‌شده
  • مكمل غذای حیوانات

[ویرایش] پزشکی

یک میلهٔ منیزیمی

منیزیم معدنی برای قلب، عضله و کلیه مهم و مفید است. این ماده قسمتی از دندان و استخوان شما را می‌‌سازد. مهم‌تر از همه، این ماده آنزیم‌ها را فعال می‌کند، به شما انرژی می‌‌دهد و به کارکردن بهتر بدن کمک می‌کند. این ماده همچنین استرس، افسردگی و بیخوابی را کاهش می‌‌دهد. ویتامین ب-6 به جذب منیزیوم مورد نیاز کمک می‌کند و با منیزیوم در بسیاری از کارها همکاری می‌کند. منیزیم در بسیاری از غذاها قابل دسترس است. اگرچه بسیاری از مردم در ایالات متحده منیزیم کافی از رژیم غذایی شان دریافت نمی‌کنند. قرص‌های مغذی تنها می‌تواند به شما مقدار منیزیم دریافتی را نشان دهد. دانشمندان روشهای مختلفی برای مشخص کردن میزان منیزیم غذاهای متفاوت پیدا کرده اند. علاوه بر این بسیاری از غذاها به طور کامل تجزیه نشده اند.

بیماریهای طبی مشخصی تعادل منیزیم بدن را بهم می‌‌زند. برای مثال همراه با استفراغ یا اسهال می‌تواند منجر به کمبود منیزیم به طور موقتی شود. بیماریهای معده و روده، دیابت. التهاب پانکراس، عملکرد بد کلیه و داروهای دیورتیک (ادرارآور) می‌تواند باعث کمبود طولانی مدت منیزیم شود. اگر مبتلا به یکی از بیماریهای ذکر شده هستید برای منیزیم مورد نیاز مصرفی تان، با پزشک معالج مشورت کنید.

[ویرایش] کاربردها

مصرف کافی منیزیم می‌تواند در موارد زیر به شما کمک کند:

  • جلوگیری از سخت شدن رگها (تصلب شرایین)
  • جلوگیری از حمله و سکته قلبی
  • کاهش فشار خون
  • کاهش سطح کلسترول و تری کلیسرید خون
  • تصحیح بی نظمی‌های ضربان قلب
  • توقف حمله حاد آسم
  • کاهش میزان نیاز به انسولین در صورت دیابتی بودن
  • جلوگیری از تشکیل سنگ کلیه
  • درمان بیماری کرون
  • درمان سر و صدای ناشی از کاهش شنوایی
  • بهبود بینایی در صورت داشتن گلوکوما
  • کاهش گرفتگی عضله، تحریک پذیری، خستگی، افسردگی و احتباس مایع مرتبط با قاعدگی
  • جلوگیری از عوارض جدی حاملگی نظیر پره اکلامپسی و اکلامپسی
  • نگهداری و تجدید سطح انرژی طبیعی بدن
  • بهبود وضعیت خواب
  • کاهش اضطراب و افسردگی
  • کاهش عوارض و آثار استرس

[ویرایش] منابع غذایی

غنی‌ترین منبع منیزیم شامل (TOFU)، آجیل (بادام، پسته، گردوی سیاه، ...) تخم کدو، بادام زمینی، برگ سبر سبزیجات، غلات، گندم، آرد سویا و ملاس ....

منابع خوب دیگر برای منیزیم آرد گندم، آرد جو، چغندر سبز، اسفناج، خرده گندم، حبوبات، جودوسر، موز، سیب زمینی (با پوست)، پسته. همچنین می‌توانید منیزیم را از بسیاری گیاهان گونه‌های علف‌ها و جلبک‌ها به دست آورید، برای مثال: جلبک آگار، گشنیز، شوید، دانه غلات، شاه‌پسند، خردل خشک، ریحان، پودر کاکائو، تخم رازیانه، مرزه، تخم زیره، تخم ترخون، تخم مرزنجوش و تخم خشخاش.

[ویرایش] اشکال دیگر

منیزیم به اشکال مختلف در دسترس است. بهترین فرم آن به صورت "قابل حل" عرضه می‌شود، که بدن راحتتر منیزیم این ترکیب را جذب می‌کند. این ترکیبات قابل حل به صورت کپسول ژلاتینی است. مکمل‌های توصیه شده منیزیم شامل سیترات منیزیم، گلوکونات منیزیم و لاکتات منیزیم است.

دیگر منابع هم خانواده منیزیم شامل شیر منیزیم (هیدروکید منیزیم) که اغلب به عنوان یک ملین یا آنتی اسید استفاده می‌شود، نمکهای "ایپوم" (سولفات منیزیم) که به عنوان یک ملین یا تقویت کننده استفاده می‌شود و یا به وان حمام اضافه می‌شود. بعضی از اشکال منیزیم از طریق پوست قابل جذب است.

[ویرایش] چگونگی مصرف

شما باید مقدار کمی از منیزیم را در روز با یک لیوان پر از آب مصرف کنید (تا باعث اسهال نشود) مقادیر توصیه شده روزانه به شرح زیر است:

  • مردان بزرگسال بین 19 تا 34 سالگی: 400 میلی گرم بعد از 30 سالگی: 420 میلی گرم
  • زنان بزرگسال بین 19 تا 34 سال: 310 میلی گرم بالاتر از 30 سال 320 میلی گرم
  • پسران در سن 14 تا 18 سال: 410 میلی گرم
  • دختران در سن 14 تا 18 سال: 360 میلی گرم
  • بچه‌ها در سن 9 تا 13 سال: 240 میل گرم، بچه‌ها در سن 4 تا 8 سال 130 میلی گرم و بچه‌های سن 1 تا 3 سال: 80 میلی گرم.

[ویرایش] موارد احتیاط

اگر بیماری شدید کلیوی یا قلبی دارید بدون مشورت پزشک از مکمل‌های منیزیم استفاده نکنید.

مصرف بیش از حد شیر منیزیم (به عنوان مسهل یا آنتی اسید) یا نمکهای ایپسوم (به عنوان مسهل یا تقویت کننده) باعث می‌شود که شما مقادیر زیادی منیزیم هضم کنید، بویژه اگر مشکل کلیوی داشته باشید. مصرف زیاد منیزیم باعث ایجاد مشکلات جدی برای سلامتی و حتی مرگ می‌شود.

[ویرایش] تداخل‌های احتمالی

بعضی از غذاها، نوشیدنی‌ها و داروها، باعث از دست دادن منیزیم توسط بدن می‌شود.

سدیم (نمک)، کافئین، الکل، فیبر، ریبوفلاوین به میزان زیاد، انسولین دیورتیک‌ها (ادرارآور) و دیجیتال‌ها است.

بعضی از غذاها، نوشیدنی‌ها و داروها، بدن را برای مصرف منیزیم مورد نیاز با مشکل و سختی روبرو می‌کند. اینها شامل کلسیم، آهن، منگنز، فسفر. روی و چربی است.


[ویرایش] منبع