کربن مونوکسید
| کربن مونوکسید | |
|---|---|
|
Carbon monoxide |
|
| نامهای دیگر | Carbon monooxide Carbonous oxide Carbon(II) oxide Carbonyl |
| شناساگرها | |
| CAS | 630-08-0 |
| پابکم | 281 |
| کماسپایدر | 275 |
| UNII | 7U1EE4V452 |
| شماره EINECS | |
| شماره UN | 1016 |
| KEGG | D09706 |
| MeSH | Carbon+monoxide |
| ChEBI | CHEBI:17245 |
| شماره RTECS |
FG3500000
|
| بیلشتین | 3587264 |
| Gmelin Reference | 421 |
| Jmol-3D images | Image 1 |
|
|
|
|
| خصوصیات | |
| فرمول شیمیایی |
CO
|
| جرم مولی |
28.010 g/mol
|
| شکل ظاهری | colourless gas |
| بوی | odorless |
| چگالی | 789 kg/m3, liquid 1.250 kg/m3 at 0 °C, 1 atm 1.145 kg/m3 at 25 °C, 1 atm |
| دمای ذوب |
−205.02 °C, 68 K, -337 °F
|
| دمای جوش |
−191.5 °C, 82 K, -313 °F
|
| محلول در آب | 27.6 mg/1 L (25 °C) |
| محلول | soluble in کلروفرم, استیک اسید, اتیل استات, اتانول, هیدروکسید آمونیوم, بنزن |
| ضریب شکست (nD) | 1.0003364 |
| قطبها | 0.122 D |
| ترموشیمی | |
| آنتالپی استاندارد تشکیل ΔfH |
−110.5 kJ·mol−1 |
| آنتروپی مولار استاندارد S |
198 J·mol−1·K−1 |
| خطرات | |
| برگه دادههای ایمنی ماده | ICSC 0023 |
| EU Index | 006-001-00-2 |
| طبقهبندی EU | Highly flammable (F+) Very toxic (T+) |
| شماره ایمنی | R۶۱ R۱۲ R۲۶ R48/23 |
| شماره نگهداری | S53 S45 |
| لوزی آتش | |
| دمای اشتعال | −۱۹۱ سانتیگراد (الگو:Convert/K °F) |
| دمای آتشگیری خودبهخود |
۶۰۹ سانتیگراد (الگو:Convert/K °F) |
| ترکیبات مرتبط | |
| مرتبط با carbon oxides | کربن دیاکسید کربن سابوکسید Oxocarbon |
| تمامی دادهها مربوط به شرایط استاندارد(در °C۲۵ و kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد. |
|
| Infobox references | |
| در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
کربن مونوکسید، (با فرمول شیمیایی CO)، گازی است که بر اثر ناقص سوختن کربن بوجود میآید. این گاز بسیار سمی است اما رنگ و بوی خاصی ندارد. به همین دلیل کربن مونوکسید قاتل نامریی نامیده می شود. میل ترکیبی کربن مونوکسید با هموگلوبین خون حدود 300 برابر بیشتر از میل ترکیب گاز اکسیژن است. جالب است بدانید که در خون همه ی ما حدود 5 درصد کربن مونوکسید وجوددارد اما اگر این مقداربه 20 درصد برسد باعث مرگ ما خواهد شد. وقتی کربن مونوکسید وارد سیستم تنفسی شخصی شود بلافاصله با گلبول های قرمز شخص وار واکنش شده و باعث می شود تا اکسیژن کمتری به اعضای بدن برسد که اولین عارضه ی این مساله خواب آلودگی و احساس خستگی مفرط می باشد. در این حات اعضای بدن کزکز کرده و اگر بدن شخص حساس باشد دچار خونریزی بینی می شود. اگر شخص سعی کند سرپا بایستد دچار سرگیجه به همراه حالت تهوع شده و چشمها در این حالت اغلب سیاهی می رود. در ادامه ممکن است شخص دچار بیهوشی شود. یکی از نشانه های مسمومیت با کربن مونوکسید این است که وقتی شخص محیط خود را تغییر می دهد بهبود یافته و در قرار گرفتن مجدد در محیط دچار حالات قبلی میگردد. اگر غلظت کربن مونوکسید در خون بیشتر از 30 درصد شود ضربان قلب شخص نیز افزایش می یابد. در غلظت های بیش از 40 درصد اختلالت حرکتی، سرگیجه، کاهش حافظه و ناتوانی در حرکت اندام ها می شود. تمامی وسایل و دستگاههایی که وظبفه سوزاندن چیزی را دارند (مانند یک بخاری گازی یا نفتی، یک آبگرمکن و یا حتی موتور یک خودرو) تا حدودی مونواکسیدکربن تولید میکنند، میزان این تولید به شرایط احتراق (سوختن) بستگی دارد؛ هرچه میزان اکسیژن در هنگام سوختن کمتر باشد بخش بیشتری از کربنها دچار ناقص سوزی میشوند و به جای دیاکسید کربن (CO۲) مونواکسیدکربن تولید میکنند.
افرادی که در یک فضای سربسته در معرض استنشاق این گاز قرار میگیرند ابتدا احساس کرختی و خواب آلودگی میکنند و در صورتی که هرچه سریعتر مکان را ترک نکنند و یا هوای تازه تنفس نکنند دچار بیهوشی و در نهایت خفگی میشوند.
برای دوری از خطرات همین گاز است که مدام توصیه میشود برای بخاریهای گازی منازل حتماً از دودکشهای کلاهک دار استفاده شود. کربن مونوکسید از هوا سبکتر می باشد و در قسمت های فوقانی محل های سرپوشیده بیشتر تجمع می کند. در کربن مونوکسید یک پیوند سه گانه کربن را به اکسیژن متصل می نماید که طول آن حدود 112.8 پیکومتر می باشد.
|
|||||
| این یک نوشتار خُرد پیرامون شیمی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ کربن مونوکسید موجود است. |
|
|||||||||||