صورت غذا
واژه مِنو میتواند به برخی از انواع فهرستهای انتخابی اطلاق بشود ولی رایجترین معنی آن صورت غذا[۱] است.
در رستورانها، بارها، کافهها، چایخانهها و غیره، منو یا صورت غذا لیستی است از گزینههای موجود در آن محل غذاخوری که مشتریان میتوانند غذای مورد پسند خود را از آن انتخاب کنند.
در کشورهای اروپایی منو معمولاً دو نوع دارد، یکی منوی سفارشی (À la carte) و یکی منوی پُرسی (table d'hôte). در نوع اول مشتری میتواند همه اجزاء غذا، برای نمونه سیبزمینی سرخکرده، سبزیجات، پیشغذا، دسر و غیره را جداگانه سفارش دهد ولی در نوع دوم، خود رستوران، وعدههای کاملی را شامل پیشغذا و دسر و مخلفات با قیمتهایی مقطوع از پیش مشخص کرده و مشتری تنها میتواند سفارش پرسهای کامل غذا را بدهد.
برخی غذاخوریها منوهای دستهبندیشده و جداگانهای دارند مانند منوی اصلی، منوی سالادها، منوی دسر، منوی کافیشاپ و غیره. تهییهکنندگان غذا برای مجالس و محافل نیز منوهایی به نام منوی درخواستی آمده میکنند مانند منوی پرسنلی، منوی مهمانی، منوی تولد و غیره.
منابع [ویرایش]
- ↑ صورت غذا، منو [گردشگری] همارزِ منو (به انگلیسی: menu)؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر حسن حبیبی، «لاتین»، در (۱۳۷۶-۱۳۸۵)، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۷-۱ (ذیل سرواژهٔ menu)
- ویکیپدیای انگلیسی.