منطق توصیفی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

منطق توصیفی یا دی‌ال (Description Logic - DL) خانواده‌ای از زبان‌های نمایش دانش را در برمی‌گیرد که برای نمایش واژه‌ای و ساختارمند[۱] دانش در حوزه‌های عملی گوناگون مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تاریخچه[ویرایش]

گرچه، به عنوان یک مبحث علمی، منطق توصیفی چندین دهه است، که وجود داشته، تنها در سالهای اخیر است که به صورتی وسیع مورد بررسی‌ها و استفاده‌های کاربردی گوناگون قرار گرفته است. تنظیم این گونه منطق‌ها با انگیزهٔ ایجاد یک بنیان صوری[۲] برای شبکه‌های معنایی آغاز گردید. اوّلین سیستم اجرا شده براساس دی‌ال کی‌ال-وان (KL-ONE) است، که تحت تأثیر کارهای انجام شده در زمینهٔ سیستم‌های قاب‌ها ایجاد شد. بعد از کی‌ال-وان به عنوان یک گام مهم آغازین، سامانه‌های متعدّدی بر پایهٔ منطق توصیفی طرّاحی و پیاده‌سازی شده است، که هر یک موضع متفاوتی را از نظر شرایط توان بیان‌گری[۳]، تمامیّت استدلال، و امکان‌پذیری استدلال ایجاب نموده است.

کاربردها[ویرایش]

منطق توصیفی در مهندسی نرم‌افزار، پزشکی، کتابخانه‌های ارقامی، و سیستم‌های اینترنتی اطلاعات کاربرد دارد. همچنین، پردازش زبان‌های طبیعی، و نیز مدیریّت پایگاه‌های داده‌ها از جمله زمینه‌های دیگری‌ست که درآن‌ها منطق توصیفی را می‌توان به روش‌های مختلف مورد بهربرداری قرار داد.

منطق توصیفی فازی[ویرایش]

منطق توصیفی فازی منطق فازی را با منطق توصیفی ترکیب می‌کند. از آنجا که مفاهیم مربوط به سامانه‌های هوشمند حدود و مرزهای دقیقاً تعریف شده‌ای را دارا نیست، جهت مواجهه با ابهامها و نادقیق بودن معیارهای عضویت به مؤلفهٔ منطق فازی نیز نیازمندیم.

پانوشته‌ها[ویرایش]

  1. Structured
  2. Formal
  3. Expressive power

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]