منطقةالبروج
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
منطقةالبروج که فلکالبروج (نیسنگ پرهون) نیز نامیده میشود. جایی از آسمان که به گونه ی یک نوار گرد که نزدیک ۹ درجه از بالا و ۹ درجه از پایینِ دائرةالبروج را میپوشاند. ۱۲ صورت فلکی در آن قرار دارند و ظاهراً (از دید ساکنان کرهٔ زمین) به نظر میآید که خورشید، ماه و پنج سیارهٔ تیر، ناهید، بهرام، مشتری و کیوان (یعنی سیارههایی که با چشم غیرمسلح دیده میشوند) در این محدوده از آسمان در حال حرکت هستند.
[ویرایش] تقسیمبندی منطقةالبروج
بر اساس تقسیمبندی دائرةالبروج به دوازده بخش مساوی (هر بخش معادل ۳۰ درجه)، منطقةالبروج را نیز به همان ۱۲ بخش مساوی تقسیم میکنند و هر بخش را یک برج مینامند. اما برای مشخص کردن قسمتهای مختلف منطقةالبروج، عمدتاً از نام ۱۲ صورت فلکی که در این منطقه قرار دارند استفاده میشود. نام این صور فلکی در زیر آمده است. نکتهٔ خیلی مهم در مورد ارتباط این ۱۲ صورت فلکی با دوازده برجِ منطقةالبروج، این است که با وجود همنام بودن آنها، محل قرار گرفتن هر صورت فلکی با برجِ همنامِ آن یکسان نیست. دلیل این مطلب پدیدهای به نام تقدیم اعتدالین است.
[ویرایش] صورتهای فلکی دوازدهگانه
شکل ۱۲ صورت فلکی منطقةالبروج
شکل کمانگیر از کتاب «ستاره های ثابت»، نوشته عبدالرحمان صوفی به سال ۹۶۴ میلادی
نام صور فلکی دوازدهگانهٔ منطقةالبروج که دانشمند ایرانی عبدالرحمان صوفی در سال ۹۶۴ میلادی در اصفهان تعیین و ترسیم کرده عبارت هستد از:
- حمل، قوچ
- ثور، گاو
- جوزا، دو پیکر
- سرطان، خرچنگ
- اسد، شیر
- سنبله، دوشیزه
- میزان، ترازو
- عقرب، کژدم
- قوس، کمانگیر
- جدی، بزغالهٔ نر
- دلو، آب کش
- حوت، ماهی
[ویرایش] در طالعبینی چینی
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پیوند به بیرون
