منصور ارضی

برای دیگر کاربردها، منصور (ابهام‌زدایی) را ببینید.

منصور ارضی
زادروز	۱ اردیبهشت ۱۳۳۲ خانی آباد، تهران، ایران
ملیت	ایرانی
پیشه	مداحی

محمدارضی (زادهٔ ۱ اردیبهشت ۱۳۳۲ در خانی‌آباد ِ تهران) ملقب به منصور ارضی یا همان حاج منصور از مداحان سرشناس تهران است. وی از پیشگامان جنبش تلفیق مسائل سیاسی در مداحی و بیان انتقادات سیاسی در حین خواندن ادعیه مذهبی است. انتقادات سیاسی ارضی گاه بسیار تند و صریح می‌شود. در حالی که هواداران او این ادبیات را نشانهٔ «صراحت بیان و جسارت کم‌نظیر» ارضی دانسته‌اند، مخالفین آن را «ناسزا و هتاکی و تخریب رقبای سیاسی» توصیف کرده‌اند.

زندگی

منصور ارضی در ۱ اردیبهشت ۱۳۳۲ در محلهٔ نازی آباد تهران به‌دنیا آمد. گفته می‌شود مداحی را از ۵ سالگی تحت نظارت عموی خود حسن ارضی آموخته‌است. وی در سال‌های مصادف با پیروزی انقلاب ایران (۱۳۵۷) توانست وجهه‌ای خاص برای مداحی در جامعه ایجاد کند. در اوایل دههٔ ۶۰ منصور ارضی به دنبال ایجاد اختلافاتی با بعضی دیگر از مداحان، محفلی را در مسجد شهدا واقع در خیابان آهنگ تشکیل داد. مسجد ارک دیگر پایگاه اصلی منصور ارضی به شمار می‌رفت که تاکنون نیز در آن‌جا برنامهٔ مداحی دارد.

هم‌زمان با آغاز جنگ ایران و عراق در بعضی از جبهه‌های جنگ از جمله خرمشهر، دزفول، اهواز، دو کوهه، جبهه‌های غرب سنندج، مریوان، سقز، ارومیه، مهاباد، مهران و بوکان حضور داشت. معروف‌ترین آنها منطقهٔ دوکوهه بود که منصور ارضی در آن‌جا مراسم دعای کمیل را برگزار می‌کرده‌است. با گذشت زمان و پس از پایان جنگ، منصور ارضی یکی از پیشگامان ورود جنبه‌های سیاسی به مداحی شد. در این دوران گرهی با نام نوسازی معنوی حزب الله» به رهبری ارضی و حسین الله‌کرم شکل گرفت. ارضی معروف‌ترین مداح ایران در دههٔ ۱۳۷۰ بود و مداحان معروفی چون حسین سازور، سعید حدادیان، محمود کریمی و محمدرضا طاهری از شاگردان او به شمار می‌روند.

مراسم دعای کمیل در شاه‌عبدالعظیم و زیارت عاشورا در حسینیه صنف لباس‌فروشان تهران و اجرای مراسم در بیت الزهرا و حسینیه چمنی هم از جمله فعالیت‌های ثابت حاج منصور ارضی در دهه ۸۰ به شمار می‌روند.

اظهارات سیاسی

انتقادهای سیاسی صریح از منصور ارضی از اواخر دولت دوم هاشمی رفسنجانی آغاز شد. دو طیف همیشه مورد انتقاد منصور ارضی بوده‌اند. کارگزاران به طور تلویحی و افراد شاخص طیف دوم خرداد که گاهی به‌طور مستقیم مورد انتقاد قرار می‌گرفتند. در موارد متعددی انتقادات و اعلام موضع‌های ارضی از محدوده و حصار مجلس بیرون آمده و به رسانه‌های سراسری کشیده شده است. حادترین و مشهورترین این موارد عبارت است از انتقادات و اعتراضات ارضی به شخصیت‌های سیاسی مهمی چون هاشمی رفسنجانی، سید محمد خاتمی، عطاءالله مهاجرانی، هاشم آغاجری، عماد افروغ و محمدباقر قالیباف.

در اواخر دههٔ ۸۰ انتقادهای به جریان‌های اصول‌گرا نیز کشیده شد. یک بار در پی انتقاد آیت الله ناصر مکارم شیرازی به نحوهٔ فعالیت مداحان در کشور این مرجع تقلید را با نام کوچک خطاب قرار داده و به‌صراحت علمای مذهبی را تهدید کرد که «اگر اعتراضات ادامه یابد، به مداحان می‌گویم که دیگر نخوانند.» که البته ماجرا با عذرخواهی رسمی وی از مکارم و دست‌بوسی او موضوع فیصله یافت. مورد دیگر انتقادات شدیدی وی به محمدباقر قالیباف در مراسم دعای عرفهٔ حسینیه صنف لباس‌فروشان تهران در آذر ۱۳۸۶ مربوط می‌شود که با توجه به تعلق قالیباف به جریان اصول‌گرایی، حضور او در جبهه‌های جنگ و ارتباط نزدیک با آیت الله خامنه‌ای رهبر ایران بسیار مورد توجه قرار گرفت. او خطاب به قالیباف گفته بود: «در عین حال که ابن سعد را لعن می‌کنیم باید ابن سعدهای زمان را نیز بشناسیم. آن ملعون در مقابل فرمایش حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) که در قبال کشتن من به گندم ری هم نمی‌رسی با تمسخر گفت که اگر به گندمش نمی‌رسم به جوی طویله‌های آن که می‌رسم. برخی از ابن سعدهای زمان ما هم همین گونه‌اند وهر طوری که شده قصد دارند گوشه‌ای را اشغال کنند وحالا اگر به گندم ریاست جمهوری نرسیده‌اند، جوی فلان سازمان و شهرداری و مدیرکلی هم برایشان کافی است.» البته او در همین مراسم در اعتراض به صداوسیما نیز گفت: ««می‌بینید، رادیووتلویزیون ...الان یکی از فسادها و ناهنجاری‌ها و فحشا و منکرات شده، هیئت‌ها و خواننده‌های هیئت‌ها...که می‌بینید دیگه... هر آخوندی رو می‌یارن، مجری نامرد هم نشسته، میگه ...اونم پشته تلویزیون، میگه حالا بزار یه چیزی بگیم دیگه، بله شما درست میگین، این طوریه، نباید این طوری بشه، باید اون طوری بشه. ای تف به روی هر چه خره؟» پس از این اظهارات بود که او ۲ سال از مداحی در مجالس سوگواری حسینیه امام خمینی محروم شد.

نوع انتقادات سیاسی ارضی که مخالفان آن را «ناسزا» توصیف کرده‌اند مورد اعتراض فراوان قرار گرفته‌است؛ از جمله در ماجرای هاشم آقاجری که او را «حرام‌زاده» نامید یا انتقاد برخی نمایندگان تبریز در مجلس به دولت احمدی‌نژاد را ناشی از خوردن «لقمهٔ حرام» خواند. یا یک بار دیگر انوشه انصاری را هم حاصل ارتباط نامشروع خوانده و در حین روضه‌خوانی، از صدا و سیما به خاطر انعکاس اخبار سفر وی به فضا انتقاد کرده‌ بود. یا در شهریور ۱۳۸۸ در مراسم شب قدر (۱۹ رمضان) مسجد ارگ در واکنش به حوادث پس از انتخابات ریاست‌جمهوری مدعی شد: «۱۰۰ نفر دختر و پسر را به استخری از مشروب برده‌اند و پس از تجاوز آنها به یکدیگر و مصرف مواد مخدر به میان جمعیت آمده‌اند و زده‌اند و کشته‌اند.» او در همین مراسم از حاضران خواسته بود تا برای پایان یافتن حوادث اخیر، مرگ عاملان اصلی جریانات مخالف را از خدا بخواهند. در مرداد ۱۳۸۹ در مسجد ارگ مدعی شد که محمدعلی ابطحی در حال زنا دستگیر شده و اعترافات او هم به همین دلیل بوده‌است. این اظهارات ارضی با انتقاد برخی از طرفداران او نیز روبرو شد.

در مقابل، جریان «نوسازی معنوی حزب‌الله» که ارضی خود از پایه‌گذاران آن است از انتقادهای وی حمایت کرده‌است. از جمله در جریان تاسوعای سال ۱۳۸۵ و انتقاد تند ارضی به هاشمی رفسنجانی، این جمعیت در بیانیه‌ای از منصور ارضی دفاع کرد.

مشائی و ارضی

ارضی در سال ۱۳۸۹ در مراسم زیارت عاشورای حسینیه صنف لباس فروش‌ها اسفندیار رحیم مشایی را با سلمان رشدی مقایسه کرد: «این آقایی که ادعای آسمانی بودن دارد از سلمان رشدی هم بدتر است.» که این اظهارات حتی به زمینه‌سازی برای ترور مشایی (با توجه به وجوب قتل سلمان رشدی از نظر پیروان خمینی) تعبیر شد. ارضی در شب نوزدهم ماه رمضان سال۱۳۹۰ شمسی برای اعدام مردمی مشایی جایزه تعیین می کند . این ادعای ارضی در سطح بین الملل خصوصا در رسانه ها بازتاب منفی علیه رژیم به دنبال می آورد تا جایی که خسرو معتضد طی یادداشتی در روزنامه قدس که سایت روزنامه منتشر کرده بود از حاج منصور ارضی می خواد به مداحی برسد و در کارهای غیر تخصصی اش دخالت نکند. [http:// معتضد خطاب به منصور ارضی:به کارمداحی برس] البته برخی افراد و چهره های اصولگرایی برای تنها نماندن ارضی بنوعی از وی دفاع می کنند . روح الله بجانی از روحانیون طرفدار آیت الله علی خامنه ای طی سخنرانی در راهپیمایی روز قدس در تبریز می گوید:

«عده ای می گویند حاج منصور ارضی برود سراغ مداحی اش، او حق ندارد مقابل مشایی حرف بزند. من درتعجبم از این عده که چرا حماسه مداحان را در به وجود آمدن انقلاب و حراست از آن فراموش کرده اند. مداحان اقتدایشان به زینب کبری(س) است و روشنگری مهمترین اصل برای یک مداح بسیجی و ولایتمدار است. اگر مسئولین امنیتی دوست ندارند امثال حاج منصورها با این شیوه عمل کنند باید به موقع به تکلیف خود عمل کنند تا امر به معروف و نهی از منکر که یک واجب کفایی است از گردن امثال حاج منصورها که به شیوه ای عمل می کنند که آقایان خوششان نمی آیدش، رفع شود. والا کسانی که به وظیفه خود عمل نمی کنند حق ندارند برای آمرین به معروف و شیوه هایشان تعیین تکلیف کنند. »

[http:// ناگفته هایی از راهپیمایی روز قدس انصار حزب الله تبریز]