منش‌شناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

منش‌شناسی روشی از روش‌های تشخیص شخصیت است که در دهه ۱۹۲۰پدید آمد. در آن دهه شخصی به نام ال. همیلتون مک‌کورمیک (L. Hamilton McCormick) به ترکیب روش‌های چهره‌شناسی، جمجمه‌خوانی و حس‌خوانی با دانش‌های نژادشناسی، جامعه‌شناسی و مردم‌شناسی پرداخت تا از این راه روشی علمی برای ایجاد یک سیستم تعیین منش و شخصیت افراد پدید آورد.