منافع ملی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ما متحدان و دشمنان همیشگی نداریم. تنها منافع ملی ماست که همیشگی و دایمی است، و وظیفه ما، دنبال کردن این منافع است.»
لرد پالمرستون، نخست‌وزیر بریتانیا در سده نوزده میلادی.[۱]

«
»

منافع ملی به اهداف که یک دولت در سطح بین‌المللی برای حفظ آن‌ها تلاش می‌کند اطلاق می‌شود. منافع ملی از لحاظ درجه اهمیت به سه دسته تقسیم می‌شوند :

  • منافع حیاتی : منافعی که با موجودیت یک دولت در ارتباط است و قابل مذاکره نیستند .
  • منافع مهم : منافعی که دولت‌ها برای حفظ آن‌ها در مذاکرات تلاش می‌کنند
  • منافع حاشیه‌ای : مافعی که تنها برای بالا بردن قدرت چانه‌زنی یک دولت در مذاکرات ایجاد شده و قابل چشم پوشی اند .

منافع ملی ممکن است به مثابه ی هدف های اولیه وهمیشگی کشور تعریف شوند واین هدف های همیشگی به ارزش های چهارگانه ی زیر اطلاق می گردد: 1- امنیت وجودی 2- امنیت رفاهی 3- حفظ وازدیاد قدرت کشور در راوابط با کشورهای دیگر 4- پرستیژ

انواع منافع ملی: اختلاف زا: که قابل مصالحه ومرافعه هستند. متعارض.زمانی که منافع بازیگران با یکدیگر تفاوت اصولی دارند مشترک.منفعت های همسان بازیگران موازی.زمانی که ارتقا وافول منافع ملی یک کشور به ارتقا یا افول منافع ملی کشور دیگر بستگی دارد.

از دیدگاه واقع گرایانه ی هانس جی مورگنتا، دومفهوم اساسی امنیت ومنافع ملی،نیروی محرکه ی هدایت امور دولت-ملت ها در جهان پرهرج ومرج امروزند.منافع یک شور از همان منظر قدرت در علم سیاست تعریف می شود و در تبیین منافع ملی،هیچ گونه ارزشگزاری خوب وبدقابل تشخیص وجود ندارد.

پانویس[ویرایش]

کاظمی علی اصغر ،پایان سیاست وواپسین اسطوره.چاپ اول تهران انتشارات قومس 1381صص 264-263
سیف زاده حسین.اصول روابط بین‌الملل.چاپ سوم.نشر میزان.تهران