مناره باغوشخانه
| مناره باغ قوشخانه | |
|---|---|
| اطلاعات کلی | |
| نام | مناره باغ قوشخانه |
| کشور |  ایران |
| استان | استان اصفهان |
| شهرستان | اصفهان |
| اطلاعات اثر | |
| کاربری | خانه، باغ |
| دیرینگی | دوره ایلخانی |
| دورهٔ ساخت اثر | دوره ایلخانی |
| اطلاعات ثبتی | |
| شمارهٔ ثبت | ۳۱۳ |
| تاریخ ثبت ملی | ۲۱ آبان ۱۳۱۷ |
مناره باقوشخانه در شمال غربی محله جویباره اصفهان در کنار باغ قوشخانه قرار دارد. کارشناسان با توجه به تزئینات و شیوهٔ معماری زمان بنیاد آن را سدهٔ هشتم هجری و یادگار دورهٔ ایلخانی میدانند.
این مناره یکی از دو منارهای بوده که در دو سوی مسجدی به نام مسجد بابا سوخته یا مصلی قرار داشته که جفت آن از میان رفتهاست. دلیل معروفیت این مناره به باغ قوشخانه مجاورت آن با باغ سلطنتی است که در آن پرندگان شکاری پادشاهان نگهداری میشده. اکنون این مناره در نزدیکی دروازه کهن طوقچی جای گرفته و به همین شوند آن را به نامهای باقوشخانه و طوقچی نیز میخوانند و زمانی به شوند همسایگی با آرامگاه علی بن سهل، منار علی بن سهل نیز خوانده میشد.
محتویات |
[ویرایش] ویژگیهای بنا
این سازه سی و هشت متر ارتفاع دارد و پلکان آن معمولی است. تزیینات آن پنج بار تکرار مارپیچ واژهٔ الله اکبر به خط کوفی بنایی فیروزهای بر زمینه آجری همراه با نقشهای اسلیمی ختایی تزئین شدهاست و از حیث تزئینات و ویژگیهای هندسی اثری کم نظیر به شمار میرود.
منار باقوشخانه بهجایمانده یکی از دو منار کنارههای مسجد مصلی است که اکنون نشانهای از آن نیست. این منار حدود ۳۸ متر بلندی دارد. تزیین آن به خط بنایی فیروزهای بر زمینه آجری به گونه مارپیچ از تکرار الله اکبر درست شدهاست. کتیبه منار شکل گردنبند است که با خط ثلث سفید معرق بر زمینه گل و برگ آجری تزیین شده و بخشهای زیادی از آن ریختهاست. با توجه به تزیینها و گونه معماری زمان ساخت آن را مربوط به دوران مغولها میدانند.
[ویرایش] مرمت بنا
در سال ۱۳۸۵ سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی برای استحکامبخشی سازه - مقرنس کاری - مرمت گنبد مناره - پنجرهها و کاشیکاری تمام سطح مناره و راهپلهها اقدام کردهاست.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
بر پایه دادههایی از مسعود شریفی دیرین
- روزنامه ایران، دوشنبه، ۲۳ اسفند ۱۳۸۹، سال هفدهم، شماره ۴۷۴۶
 |
این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
