ممیز فارسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ممیز فارسی، یکی از نشانه‌های زبان فارسی است که برای جدا کردن اعشار شماره از بخش صحیحش به کار می‌رود. از همین رو به آن جداکنندهٔ اعشار یا نشانهٔ اعشار نیز می‌گویند. در کشورهای گوناگون از نمادهای گوناگونی استفاده می‌شود، مثلاً در انگلیسی برای این کار از نقطه (پوینت) استفاده می‌کنند.

جداکنندهٔ اعشار در دیگر جاها:     نقطه     ویرگول لاتین (کاما)     نقطه یا ویرگول لاتین     ممیّز     نادانسته

طبق استاندارد ۶۲۱۹ موسسهٔ استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، نویسه‌ای که برای ممیز استفاده می‌شود، طبق استاندارد یونیکد، دارای شناسهٔ U+066B می‌باشد.

در صفحه‌کلید استاندارد تازهٔ فارسی بر اساس استاندارد شمارهٔ ۹۱۷۴ ماتصا، با کلید تبدیل + ۳ (shift + 3) تایپ می‌شود.

قلم‌های گوناگون گاهی ممیز فارسی را مانند ویرگول لاتین یا موارد دیگر نشان می‌دهند، ولی شکل اصلی آن یک خط کج شبیه «ر» بدون انحنا است. مانند ۲۲٫۶۳۵

تاریخچه استانداردسازی[ویرایش]

استاندارد ایزیری ۳۳۴۲ از نخستین استانداردهای رسمی‌ای بود که بین ممیز و کج‌خط تفاوت قائل شده بود. این تفاوت در ایزیری ۲۹۰۱ نیز رعایت شده است.[۱]

اشتباهات رایج در مورد ممیز[ویرایش]

  • این نماد را نباید با کج‌خط (اسلش) اشتباه گرفت. کج‌خط در صفحه‌کلید استاندارد ۹۱۴۷، در همان جای اصلی‌اش است. کاربرد کج‌خط بیشتر در تاریخ است، مانند ۱۳۸۹/۷/۲۳
  • این نماد را نباید با ویرگول لاتین (کامای لاتین) اشتباه گرفت. ویرگول لاتین در صفحه‌کلید استاندارد ۹۱۴۷، در دگرساز راست + و (right Alt + ,) نهاده شده است. ویرگول لاتین ظاهراً در فارسی کاربردی ندارد.
  • این نماد را با ویرگول معمولی فارسی نیز نباید اشتباه گرفت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Roozbeh Pournader. “Unicode Mail List Archive: Persian decimal separator”. Unicode Consortium. 2000-11-15. Retrieved 2014-11-29. 

پیوند به بیرون[ویرایش]