مقیاس بوفورت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مقیاس بوفورت (به انگلیسی: Beaufort Scale) مقیاس تجربی سرعت باد است که توسط دریانوردان سنجیده می شود. این برآورد سرعت برای اولین بار بصورت نوشتاری، توسط فرانسیس بوفورت دریانورد وآب‌نگار ایرلندی بیان شده است.

سابقه[ویرایش]

گفته می شود مقیاس تجربی سرعت باد در دریا از سالهای قبل توسط دریانوردان تعیین و بکار برده می‌شد ولی بوفورت مقیاس خود را درسال ۱۸۰۵ بیان نمود و در سال ۱۸۰۷ آنرا تغیر داده و سرعت و شدت باد را به ۱۳ قسمت (۰ - ۱۲) تقسیم نمود. درجه صفر آن را «آرام» نام نهاد و درجه دوازده «توفند» نام گرفت.

مقیاس بوفورت یکبار در سال ۱۸۷۴ و یکبار در سال ۱۹۰۳ تغیر داده شد و در این سال از روی فرمول (V = 1.87 x square root (B3 محاسبه میگردید که B معادل عددی مقیاس بوفورت و V سرعت باد برحسب مایل در ساعت در ۳۰ فوتی سطح دریا بود.

منابع[ویرایش]

«Beaufort». Metoffice. بازبینی‌شده در ۱۵ مارس ۲۰۱۴.