مقصرتراشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مقصر تراشی (به فرانسوی ressentiment -روسان‌تی‌ما-) اصطلاحی روانشناسانه و همچنین فلسفی است که به رفتار فرافکنانه در جهت مسوولیت‌گریزی و توجیه ناکامی‌ها اطلاق می‌شود.

این اصطلاح در معنای فلسفی/روانشناسی آن نخستین بار توسط سورن کیرکگارد بکار برده شد و بعدتر توسط فریدریش نیچه شرح و بسط داده شد.

پیوند به بیرون[ویرایش]