معصومه شادمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

معصومه شادمانی معروف به مادر کبیری، مادر ۶ فرزند، خانه‌دار و از سال ۱۳۵۰ از هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران بود. در رژیم شاهنشاهی در سال ۱۳۵۳ دستگیر و نخست به اعدام و سپس به حبس ابد محکوم شد. با شروع انقلاب در ۱۳۵۷ آزاد شد و پس از انقلاب در انتخابات اولین مجلس شورای اسلامی به عنوان کاندیدای سازمان مجاهدین خلق در انتخابات شرکت کرد.[۱][۲]

پسر و عروس وی، حسن کبیری و هما ربوبی در اوائل دهه ۶۰ در درگیری مسلحانه دفاعی با مامورین کشته شدند. معصومه شادمانی یکی از چهره‌های شناخته شده مادران مجاهد بود.[۲]

او در آبان ماه ۱۳۶۰ دستگیر و به اوین برده شد. نگهبانان و بازجوها دستگیری او را با صدای بلند به دیگر زندانیان اعلام می‌کردند تا روحیه دیگر زندانیان را درهم بشکنند. خانم شادمانی را در اوین به شدت شکنجه کردند. برای فرار از شکنجه، او تلاش کرده بود تا خود را از پله‌های اتاق بازجوئی به پائین پرتاب کند. پاسدارها فهمیده و مانع اقدام او شده بودند. او از داشتن وکیل، ملاقات و تماس با خانواده محروم بود[۲] و سرانجام در همان سال اعدام شد.[۳]

پانویس[ویرایش]