مصعب بن زبیر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مصعب بن زبیر (به انگلیسی: Mus'ab ibn al-Zubayr) فرزند زبیر بن عوام و برادر کوچکتر عبدالله بن زبیر بود. وی با سکینه بنت حسین ازدواج کرد و سقوط حکومت مختار ثقفی در عراق به دست او صورت گرفت.
وي پس از غلبه بر مختار خونريزي زيادي كرد و ۷۰۰۰ نفر از ياران مختار كه خود را بدون اين كه در ركاب مختار بجنگند، تسليم او كرده بودند، به فرمان او به قتل رسيدند. مصعب در جنگ با سپاه عبدالملک بن مروان شکست خورده و کشته شد.
منبع [ویرایش]
۱- از تاریخ یعقوبی، بیروت، مؤسسة الاعلمی للمطبوعات، ج ۲، ص ۲۶۵ و ابن ابی الحدید، شرح نهجالبلاغه، ج ۳، ص۲۹۷
۲- ابن ابی الحدید، شرح نهجالبلاغه، ج۳، ص۲۹۸
۳- تاریخ ایران نوشته رسول جعفریان
۴- البدایة والنهایة (ابن کثیر)، ج ۸، ص ۳۴۷ و ص ۳۵۳؛ وقایع الایام (شیخ عباس قمی)، ص ۲۴۶