مسترینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک قرقره نوار که سابقاً به صورت ثابت برای مسترینگ مورد استفاده قرار می‌گرفت

مسترینگ صدا (به انگلیسی: Audio mastering) یک مرحلهٔ پس‌تولید در صنعت موسیقی است، فرآیندی که در آن به آماده‌کردن و انتقال صدای ضبط‌شده از یک منبع شامل میکس نهایی به یک وسیله ذخیره‌سازی می‌پردازند و یک منبع اصلی بوجود می‌آورند تا بتوانند از روی آن تهیه و تکثیر نسخه‌های کپی را انجام بدهند. امروزه استفاده از نوع مسترهای دیجیتالی مرسوم‌تر است، اما هنوز هم برخی مهندسین صدا از نوع مسترینگ آنالوگ در صنعت ساخت استفاده می‌کنند.[۱]

مسترینگ آخرین مرحله در چرخه تولید اثر موسیقیایی قبل از تکثیر در غالب نوار مغناطیسی، CD و یا DVD می‌باشد. مسترینگ آخرین فرصت برای اصلاح اشکالات شنیداری اثر و همچنین رساندن کیفیت آن به حد اکثر ممکن می‌باشد به نحوی که اثر مستر شده در گستره وسیع و متنوعی از سیستم‌های باز پخش از آی پد گرفته تا داخل اتوموبیل، یکپارچگی و کیفیت خود را به طور نسبی حفظ نماید. از نگاهی دیگر مسترینگ به نوعی مرحله کنترل کیفی و همچنین تخصصی‌ترین و دقیق‌ترین مرحله در فرایند تولید یک آلبوم موسیقی است. اهمیت این مرحله به حدی بالاست که در کشورهای دارای صنعت موسیقی پیشرفته مراکزی مجزا صرفا جهت مستر کردن آثار موسیقی ضبط و میکس شده دایر است و مهندسی مسترینگ شاخه‌ای مجزا و تخصصی در مجموعه مشاغل مربوط به تولید موسیقی می‌باشد.

مسترینگ بسیار فراتر از بالا بردن میزان Loudness و یا استفاده از اکولایزر است. با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته مسترینگ امکان تغیر بالانس سازها، افزایش و یا کاهش حالت استریو در محدوده‌ای خاص از رنج فرکانسی، بالا بردن صدای کیک درام و همزمان محدود کردن صدای بیس، رفع صدای “س” و “ز” آزار دهنده وکال بدون تیره شدن فضای میکس و بسیاری موارد دیگر امکان‌پذیر است. علاوه بر موارد فوق استفاده از یک گوش متخصص، دقیق، تازه‌نفس و درعین حال بی طرف که درگیر مراحل ساخت اثر نبوده، کمکی شایان در تشخیص مشکلات پنهان شنیداری و رساندن کیفیت آن به حد کمال می‌باشد.

در وهله اول مسترینگ حرفه‌ای نیازمند تخصص بالاست. مهندس مسترینگ دارای گوش بسیار دقیق و تیون شده بوده و با دانش فنی بالا و احاطه بر تکنیک‌های مسترینگ مشکلات شنیداری اثر و راه حل آن‌ها را به سرعت تشخیص خواهد داد. اما علاوه بر تخصص، یک گوش دقیق نیازمند محیط آکوستیکی بسیار حرفه‌ای و سیستم مانیتورینگ کالیبره شده و دقیق می‌باشد. بدون داشتن اتاقی با آکوستیک محاسبه شده و اسپیکر تیون شده و با رزولوشن بالا، انجام فرایند مسترینگ نتیجه مثبتی نخواهد داشت.

مسترینگ بدون رعایت موارد فوق‌الذکر سبب می‌شود اثری که در داخل اتاق و بر روی اسپیکر شخص مستر کننده بسیار خوش صدا می‌نماید و از بالانس فرکانسی خوبی برخوردار است، درهنگام شنیدن در داخل اتومبیل دارای بیس بسیار بالا و غیر شفاف باشد و همین اثر در سیستم “های فای” یکی از دوستان به طور کامل بیس خود را از دست بدهد و این تنها یک نمونه از صدها موردی است که مسترینگ غیر حرفه‌ای مسبب آن است.[۲]

منابع[ویرایش]