مریم حیدری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مریم حیدری
زادروز ۱۳۶۳
اهواز
ملیت ایران
تبار عرب
پیشه شاعر و مترجم
جایزه‌ها "جایزه عربی خلاقیت فرهنگی"

مریم حیدری شاعر و مترجم عرب ایرانی متولد ۱۹۸۴ میلادی، ۱۳۶۳ خورشیدی در اهواز است. او قصیده و شعرهای خود را به دو زبان فارسی و عربی می‌نویسد و در داخل و خارج از ایران منتشر کرده‌است. قصیده التی غابت عن الوعی از جمله اشعار او به عربی است. [۱] [۲] [۳] [۴] او کارهایی از شاعران عرب‌ را به فارسی ترجمه کرده بود و همچنین کارهایی را نیز از شاعران فارسی زبان به عربی برگردانده است. ترجمه شعر و داستان و پژوهش‌های عربی به فارسی و بالعکس از دیگر کارهای مریم حیدری در زمینه ترجمه می‌باشد. [۵] [۶] [۷] [۸]مریم همچنین توانست "جایزه عربی خلاقیت فرهنگی" در بخش ترجمه عربی به فارسی را به خود اختصاص دهد. [۹]

ترجمه‌ها[ویرایش]

مریم حیدری تا کنون اشعار چندین شاعر زن عرب را به زبان فارسی معرفی و ترجمه کرده‌است. ترجمه‌ی مجموعه‌ای از داستان‌های نویسندگان زن عرب از جمله فعالیت‌های او است. این مجموعه شامل داستان نویسندگان چون «فاطمه ناعوت»، «استبرق احمد»، «عبیر اسبر» و «لیلا عثمان» می‌شود. او همچنین ترجمه‌ی مجموعه‌ی شعری از «عنایه جابر» شاعر زن لبنانی را انجام داده‌است. عنایه جابر که شاعری مدرن محسوب می‌شود و جایگاه خوبی در بین شاعران عرب دارد. [۱۰]
رد پروانه نیز یکی دیگر از کتاب‌های حیدری است که شامل شعرهای محمود درویش درباره زندگی روزمره‌اش توسط مریم حیدری ترجمه شده‌است. [۱۱] [۱۲]

حیدری معتقد است که خوانندهٔ ایرانی با این وجه از کار محمود درویش زیاد آشنا نیست. و به نظر او محمود درویش در ایران بیشتر او را به عنوان شاعر مقاوت می‌شناسند. این در حالی است که او شاعری است که به مسائلی غیر از فلسطین هم پرداخته‌است. او همچنین گزیده‌ای از شعرهای احمدرضا احمدی را به عربی برگردانده که الجزایر منتشر خواهد شد. گزیده‌ای از داستان‌های مصطفی مستور را نیز در الجزایر یا اردن منتشر می‌کند. [۱۳] [۱۴] [۱۵]

کتاب‌های ترجمه شده[ویرایش]

از کتاب‌های ترجمه شده حیدری می‌توان به:

شعر عربی[ویرایش]

قسمتی از شعر عربی مریم حیدری

  • بما أنّ وقت اللقاء انتهی

و لیس هناک من الوقت متّسعٌ للسؤال القدیم

أتابع سیری بدون جواب

و لمّا یکن فی الهواء خطابٌ ینبّهنی أن أری الواقعیّ

فأعطی یدی للخیال الکریم بعشقٍ

فیحنو علیَّ و یُسمعنی ذلک الصوتَ عن کثبٍ:

-« أنا هاهنا

هل لدیکِ احتیاجٌ؟

سؤالٌ؟

جوابًٌ؟

ألیس لدیکِ؟» [۱۸]

منابع[ویرایش]