مرکز آموزش صدا و سیما

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مرکز آموزش صدا و سیما[ویرایش]

این مرکز مربوط به آموزش کارکنان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران می‌باشد.

تاریخچهٔ مرکز آموزش سازمان[ویرایش]

در سال ۱۳۵۰ تلویزیون ملی ایران با رادیو ادغام شد و تحت عنوان رادیو تلویزیون ملی ایران فعالیت خود را آغاز کرد. در همین سال کمیتهٔ آموزش نیز تشکیل شد. هر کدام از واحدهای اصلی سازمان یک نفر از کارکنان آگاه به مسائل واحد محل خدمت و آموزش را به عنوان رابط تعیین نمود و با کمیته آموزش همکاری خود را شروع کرد. سازمان درسال ۱۳۵۴ تصمیم گرفت که رابطین، عضو کمیته آموزش باشند. بنابراین در سال ۱۳۵۵ کمیتهٔ آموزش تشکیل شد و مسئولیت آموزشِ واحدها به خود آنها واگذار گردید و این ساختار تا پیروزی انقلاب اسلامی ادامه داشت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی با توجه به ضرورت فعالیت‌های دیگر عملاً امور آموزش متوقف گردید. اما پس از مدت کوتاهی واحد آموزش فعالیت خود را از سر گرفت تا این که در سال ۱۳۶۶ «اداره کل بازآموزی» تشکیل گردید و برگزاری دوره‌های بدوخدمت را در دستور کار خود قرار داد. به‌تدریج فعالیت‌های آموزشی دیگری نیز در فهرست مجموعهٔ فعالیت‌ها قرار گرفت و در نهایت در سال ۱۳۷۸ «اداره کل بازآموزی» بدون تغییر در ساختار به «اداره کل آموزش» تغییر نام داد.در شهریور ۱۳۸۶ بخشنامهٔ مهم ریاست سازمان صادر شد. از آنجا که مبانی صدور این بخشنامهٔ مهم، تشخیص ضرورت یکپارچه شدن آموزش در کل سازمان و عزم جمعی معاونان بود، شورای عالی ساختار با ارتقای ساختار «اداره کل آموزش» به سطح «مرکز آموزش صدا و سیما» که تغییرات ساختاری و مدیریتی جدیدی در آن اتفاق افتاد، موافقت کرد. بر این اساس مرکز آموزش دارای ۵ گروه علمی- آموزشی؛ یعنی گروه عمومی و مدیریت، فنی و مهندسی، صدا، سیما و خبر و نیز دارای اداره کل اجرا و پشتیبانی، واحد ارزشیابی و سنجش اثربخشی آموزشی و واحد ارتباطات آموزشی است و افزون بر آن دبیرخانه شورای هماهنگی گروه‌های علمی آموزشی و بانک اطلاعات، زیرنظر مستقیم رئیس مرکز فعالیت می‌کنند. تغییرات محتوایی و ساختاری عبارتند از:

۱) تشکیل گروه‌های علمی – آموزشی تخصصی در تمام حوزه‌های صف و ستادی سازمان

۲) ارتقاء سطح ساختار به منظور یکپارچه کردن فعالیت‌های آموزشی سازمان

ییوند به بیرون[ویرایش]

وب‌گاه مرکز آموزش صدا و سیما