مریلین مونرو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از مرلین مونرو)
پرش به: ناوبری، جستجو
مریلین مونرو
Marilyn Monroe in The Prince and the Showgirl trailer cropped.jpg
مریلین مونرو در فیلم شاهزاده و مانکن
نام اصلی نرما جین مورتنسن
ملیت آمریکا
تولد ۱ ژوئن ۱۹۲۶
لس‌آنجلس، کالیفرنیا
والدین ادوارد مورتنسن
گلادیس بیکر
مرگ ۵ اوت ۱۹۶۲ (۳۶ سال)
برنت وود ، لوس آنجلس، کالیفرنیا
مدفن گورستان وست‌وود
پیشه بازیگر، خواننده و مُدل
سال‌های فعالیت ۱۹۴۷ تا ۱۹۶۲
همسر(ها) جیمز دوهرتی (۱۹۴۲–۱۹۴۶)
جو دیماگیو (۱۹۵۴)
آرتور میلر (۱۹۵۶–۱۹۶۱)
صفحه در وب‌گاه IMDb

نورما جین مورتنسون (به انگلیسی: Norma Jeane Mortenson)‏ معروف به مِریلین مونرو (به انگلیسی: Marilyn Monroe)‏‏ (۱ ژوئن ۱۹۲۶ - ۵ اوت ۱۹۶۲) بازیگر، خواننده و مانکن مشهور آمریکایی بود. وی در سن ۳۶ سالگی و در اوج محبوبیت درگذشت. دلیل رسمی مرگ وی «خودکشی» بر اثر «مصرف بیش از حد داروهای خواب‌آور و آرام‌بخش» اعلام شد، اما ادعاهای مبنی بر حصول یک توطئه و مجموعه حوادث اسرارآمیزی که منجر به مرگ وی شد، هم‌واره بحث‌برانگیز بوده‌است.[۱]

محتویات

زندگی نامه [ویرایش]

پوستر رسمی جشنواره فیلم کن ۲۰۱۲ بمناسبت پنجاهمین سال درگذشت مرلین مونرو.[۲]

مریلین مونرو با نام اصلی «نورما جین بیکر» در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۲۶ میلادی در لس آنجلس به دنیا آمد. در ۹ سالگی به یتیم‌خانه سپرده شد و سپس در طول سال‌ها سرپرستی وی به ۱۱ خانواده مختلف سپرده شد.[۳] در سن ۱۶ سالگی مجبور به ازدواج با پسر یکی از همسایگان به نام کریس مک‌کی شد. اندکی بعد همسرش به جنگ فراخوانده شد. این ازدواج چهار سال بعد با توافق هر دو به طلاق منتهی شد.

پس از طلاق از همسرش، برای بدست آوردن خرج زندگی در یک کارخانه‌ی اسلحه‌سازی مشغول به کار شد. در آنجا بود که توجه یک عکاس ارتش ایالات متحده آمریکا را به خود جلب کرد و تصویرش بر جلد مجله‌ی رسمی ارتش با نام «Yank» نقش بست. در سال ۱۹۴۵ نورما جین به عنوان مدل عکاسی کم کم به چهره‌ای شناخته شده تبدیل شد. او قراردادی را با یک آژانس مد در هالیوود امضا کرد و به سرعت راه رفتن روی سکوی مد و ژست گرفتن در برابر دوربین را فرا گرفت. اندکی بعد مشاوری را استخدام کرد و به توصیه این مشاور موهای تیره‌اش را به رنگ بلوند درآورد. در آن زمان نورما جین نام هنری مریلین مونرو را برای خود برگزید.

او با جذابیت‌های جنسی و استعداد بالای طنزگویی در سال ۱۹۵۳ در فیلم چگونه می‌توان با یک میلیونر ازدواج کرد درخشید. مریلین مونرو در این فیلم نقش پولا، دختری نزدیک‌بین را ایفا می‌کند که دائم با در و دیوار برخورد می‌کند. تصویری که مریلین مونرو در این فیلم از خود نشان داد چنان گیرا و فریبنده بود که توانست بر تصویر بتی گریبل، ستاره زن آن زمان و هم‌بازی‌اش در این فیلم سایه بیندازد.

مریلین مونرو با صدای خود چندین ترانه نیز خوانده است. می‌خواهم که دوستم بداری در فیلم بعضی‌ها داغشو دوست دارند و هم‌چنین الماس‌ها بهترین دوست یک دخترند در فیلم آقایان بلوندها را ترجیح می‌دهند از مشهورترین ترانه‌های به جای مانده از این ستاره هالیوود به شمار می‌روند.

با تصویر پین‌آپ بر روی اولین جلد مجله پلی‌بوی به تاریخ دسامبر ۱۹۵۳ بود که این مجله به شهرت جهانی رسید.

در این دوران شایعاتی مبنی بر رابطه‌داشتن با جان اف. کندی، رئیس‌جمهور وقت آمریکا وجود داشت. شایعه‌ها هیچ‌گاه ثابت نشده‌اند، اما تا به امروز این شایعات به قوت خود باقی‌مانده‌اند. آخرین حضور برجسته مریلین مونرو در انظار عمومی به ۱۹ مه ۱۹۶۲ باز می‌گردد که او در مراسم جشن تولد جان اف. کندی در سالن مدیسون اسکوئر گاردن بر صحنه ظاهر شد و ترانه تولدت مبارک، آقای رئیس‌جمهور را در حضور رئیس‌جمهور اجرا کرد.

در سال ۱۹۵۵ میلادی، تصویری جاودانه از مریلین مونرو در فیلم خارش هفت ساله به کارگردانی بیلی وایلدر تقریباً به قیمت پایان ازدواج دوم وی تمام شد. جو دی‌ماجیو، ستاره بیس‌بال و همسر آن زمان مریلین مونرو، که بر سر فیلمبرداری این صحنه حضور داشت، چنان حسادتی در خود احساس کرد که در برابر صدها تماشاگر حاضر از کوره در رفت. زندگی مشترک این دو تنها ۹ ماه دوام داشت و در نهایت به جدایی ختم شد.

مرلین مونرو موهایی تاب‌دار داشت، در سال‌های آخر عمر با روسری موهایش را که به دلیل صاف‌کردن بیش از اندازه آسیب دیده بودند، را از گزند نور شدید خورشید حفظ می‌کرد.

در سال ۱۹۵۵ با آرتور میلر، که نمایشنامه‌نویس بود ازدواج کرد و یهودی شد. مریلین مونرو جوان در سال‌های آخر زندگی با شکست‌هایی مواجه شد و به افسردگی شدید دچار شد، در سال ۱۹۶۱ از آرتور میلر جدا شد و یک سال بعد درگذشت.

زندگی او روی پرده، یک زندگی رویایی بود که سینما ساخته بود، اما در دنیای واقعی مشکلات و تفاوتهایی داشت که مردم از مرلین مونروی محبوبشان انتظار نداشتند. شخصیت و انتظاراتی که سینما ساخت فراتر از توانایی‌ها و گاهی متفاوت با خواسته‌های او بود. وی در جایی گفته‌است: «من یک زن بازنده‌ام. مردها، زیادی از من انتظار دارند؛ به خاطر تصویری که از من ساخته شده و خودم هم در ساخت آن کمک کرده‌ام؛ من سمبلی از تنها چیزی هستم که مردان از آن استقبال می‌کنند» [۴]

او یکی از مشهورترین ستارگان سینما، نماد جذابیت جنسی و ستاره پاپ در قرن بیستم است. برخی وی را جذاب‌ترین زن قرن بیستم دانسته‌اند و به اعتقاد رابین میور او پرعکس‌ترین چهره زن جهان است.[۵]

مرگ و میراث پس از آن [ویرایش]

آرامگاه مریلین مونرو در گورستان وست‌وود.

مرلین مونرو در تاریخ ۵ اوت ۱۹۶۲ میلادی، در کالیفرنیا درگذشت. علت مرگ وی، «مصرف بیش از حد داروی خواب‌آور» ذکر شد.

برخی علت مرگ وی را خودکشی دانسته و برخی عقیده دارند که او در پی توطئه‌ای به قتل رسید. مریلین مونرو در ۸ اوت ۱۹۶۲ میلادی، در یکی از آرامگاه‌های مشهور شهر لس‌آنجلس، به نام گورستان وست‌وود به خاک سپرده شد.

هم‌اینک یک بازرگان آمریکایی به نام ریچارد پانچر در قبر بالای وی دفن شده‌است که در سال ۱۹۸۶ درگذشت. وی وصیت کرده بود که با صورت بر روی زمین در قبر گذاشته شود.[۶] در سال ۲۰۰۹ میلادی، بیوهٔ این بازرگان آمریکایی تصمیم گرفت که قبر همسرش را که در بالای قبر مرلین مونرو واقع شده‌است را بفروشد و پس از آن، همسرش را در یک آرامگاه خانوادگی دفن کند. وی علت به حراج گذاشتن قبر همسرش را، پرداخت آخرین قسط خانه‌اش در بورلی هیلز اعلام کرد.[۷]

هم‌چنین هیو هفنر موسس و مالک پلی‌بوی، قبر مجاور مریلین مونرو را با پرداخت مبلغ ۷۵ هزار دلار خریده‌است.[۸]

فیلم‌ها [ویرایش]

مرلین مونرو در صحنه‌ای از فیلم شاهزاده و مانکن

مریلین مونرو از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۶۱ در ۳۰ فیلم سینمایی بازی کرده‌است.[۹]

درباره مونرو [ویرایش]

  • کتاب مرلین مونرو، افسونگر نوشته اف ایکس فی نی، الیا کازان در مقدمه این کتاب می‌نویسد: «هر چیزی را که فکر می‌کنید درباره این زن می‌دانید، فراموش کنید»
  • کتاب آخرین روزهای مرلین مونرو نوشته دونالد ولف [۱]

فیلم خصوصی [ویرایش]

در سال ۲۰۰۸ میلادی فردی ناشناس فیلمی از سکس دهانی مریلین مونرو را در یک حراج به مبلغی بیش از یک میلیون دلار خرید تا مانع از توزیع فیلم شود.[۱۰]

در دسامبر ۲۰۰۹ فیلمی ۴ دقیقه‌ای که مونرو را در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ خوشحال و آسوده در کنار دوستان‌اش در حال سیگار کشیدن و نوشیدن شراب نشان می‌داد به قیمت ۲۷۵٫۰۰۰ دلار به‌فروش رسید.[۱۱] خریدار این فیلم صامت ۱۶ میلیمتری تصمیم دارد آن را در وب‌گاه ebay به بالاترین پیشنهاد بفروشد.[۱۲] شخصی که فیلمبردار این فیلم بوده ادعا کرده‌است سیگاری که در فیلم دیده می‌شود ماری‌جوانا بوده‌است.[۱۳]

پانویس [ویرایش]

  1. پرسش های بی پاسخ در مورد مرگ مريلين مونرو، رادیو فردا
  2. «فیلم‌های هانکه، آلن رنه و کیارستمی در «کن ۲۰۱۲»». سینما فا. بازبینی‌شده در ۲۸ مه ۲۰۱۲. 
  3. ناگفته‌های تازه از زندگی مریلین مونرو؛ ستاره جذاب غمگین، بی‌بی‌سی فارسی
  4. کتاب مرلین مونرو، افسونگر نوشته اف ایکس فی نی
  5. کتاب پرعکس‌ترین چهره‌های جهان نوشته رابین میور
  6. هیچ‌کس نمی‌خواهد روی مریلین مونرو دفن شود, دویچه وله فارسی
  7. Monroe 'burial plot' up for sale, BBC News
  8. هیچ‌کس نمی‌خواهد روی مریلین مونرو دفن شود, دویچه وله فارسی
  9. «فیلموگرافی مریلین مونرو»(انگلیسی)‎. وب‌گاه allmovie.com. بازبینی‌شده در ۲ دسامبر ۲۰۰۹. 
  10. فیلم کوتاه منتشر نشده‌ای از مریلین مونرو کشف شدوبگاه رادیو فردا
  11. «Some like it pot: 'lost' home movie shows Marilyn Monroe smoking joint»(انگلیسی)‎. وب‌گاه رسمی گاردین، ۱ دسامبر ۲۰۰۹. بازبینی‌شده در ۲ دسامبر ۲۰۰۹. 
  12. Alan Duke. «Marilyn Monroe home movie surfaces»(انگلیسی)‎. وب‌گاه رسمی CNN، ۱ دسامبر ۲۰۰۹. بازبینی‌شده در ۲ دسامبر ۲۰۰۹. 
  13. «Does a home movie show Marilyn Monroe smoking pot?»(انگلیسی)‎. وب‌گاه رسمی CTV، ۱ دسامبر ۲۰۰۹. بازبینی‌شده در ۲ دسامبر ۲۰۰۹. 

پیوند به بیرون [ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مریلین مونرو موجود است.