مرشد و مارگاریتا
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مُرشد و مارگاریتا (نام روسی:Мастер и Маргарита) رمانی روسی نوشته میخائیل بولگاکف است. به باور بسیاری این اثر در شمار بزرگترین آثار ادبیات روسیه (شوروی) در سده بیستم است. بیش از صد کتاب و مقاله درباره این کتاب نگاشته شده است[۱].
این آخرین رمان بولگاکف بود که سالهای آخر عمر خود را صرف نوشتن آن کرد. اما هنگام مرگ جز نزدیکانش کسی از وجود این رمان خبر نداشت و این کتاب تنها بعد از ربع قرن پس از مرگ نویسنده، اجازه چاپ گرفت.
در زمان استالین اجازه چاپ به این اثر داده نشد و سرانجام در سال ۱۹۶۵ با حذف ۲۵ صفحه آن در تیراژ محدودی به چاپ رسید که با استقبال شدید مردم مواجه شد. نسخههای آن یک شبه به فروش رفت و کتاب با قیمتی نزدیک به صد برابر قیمت روی جلد به کالایی در بازار سیاه تبدیل شد[۱].
رمان از سه داستان موازی تشکیل شده است که در نهایت یکپارچه میشوند: سفر شیطان به مسکو، داستان پونتیوس پیلاطس و تصلیب مسیح، عشق مرشد و مارگریتا[۱].
[ویرایش] تأثیرگذاری و اقتباس
- کتاب مرشد و مارگریتا تاثیر زیادی از کتاب فاوست گوته گرفته است[۱].
- کتاب آیات شیطانی از سلمان رشدی را وامدار این اثر میدانند.[۲]
- در عنوان بندی فیلم سینمایی گاهی به آسمان نگاه کن ساخته کمال تبریزی آمدهاست که فیلم از رمان مرشد و مارگاریتای میخائیل بولگاکف الهام گرفتهاست.
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
- International Fiction Review 22:1&2 (1995), pp. 37-46. Copyright 1995 International Fiction Association, Fredericton,
N.B., Canada.
- میخائیل بولگاکف. مرشد و مارگاریتا. ترجمهٔ عباس میلانی. چاپ ششم، فرهنگ نشر نو، ۱۳۸۵، ISBN 964-7443-27-7.

