مردم بورکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مردم بورکی که همچنین به بِرکی و بَرَکی نیز شناخته‌شده‌اند قومی ایرانی‌تبار هستند که در وزیرستان پاکستان و ولایت لوگر افغانستان بسر می‌برند. زبان بومی و اصلی این قوم زبان اورمری است که از زمره زبان‌های ایرانی شرقی محسوب می‌شود. این زبان که به‌شدت تحت تاثیر زبان‌های فارسی، اردو و پشتو قرار گرفته امروز درحال نابودی است و کمتر از هزار تن گویشور دارد. آنگونه که در گزارش‌های الفینستون ثبت شده در سال ۱۸۱۵ مردم بورکی از زمره تاجیکان بشمار می‌رفتند.[۱]

جستارهای واسته[ویرایش]


معنی کلمه بورکی چیست: همانگونه که در فرهنگ لغت استاد معین آمده(بورک +ی)بورک =یعنی جایی که زمینش یک سال کاشته می شود و یک سال دیگر کاشته نمی شودرا بورک گفته و آن(ی)، (ی) نسبی است که به این نام داده شده است


قدمت تاریخی بورکی: براساس شواهد آثار تاریخی که دربورکی علیا(بالا) وجود دارد گواه قدمت این روستا می باشد واین آثار در نزدیکی های شرکت زرین پاک می باشد مثل کاروانسرا و خانه های اطراف آن(که با سنگ و ساروج ساخته شده) و راسه بازار و تل میل و2 آب انبار که یکی کاملا تخریب گردیده و دیگری هنوز پابر جا می باشدو ... آثارهای دیگری که وجود دارد و در زمین های کشاورزی این محدوده به وفور کوزه و کاسه وسنگ آسیاب واشیاء دیگر توسط کشاورزان یافت می شود و به علت ناآگاهی کشاورزان آثار بدست آمده را ازبین می برند و به علت عدم کاوشگری و باستان شناسی در این روستا مشخص نیست که این آثار و قبر هایی که وجود دارد در چه دوره زمانی بوده است و این آثار به مرور زمان توسط کشاورزان دچار تخریب و ویرانی شده و خواهد شد.


منابع[ویرایش]

  1. Elphinstone, Montstuart (1815). An Account of the Kingdom of Caubul. London

Boorekey بورکی: نه تنها سه روستا به نام بورکی یکی در نزدیکی مرودشت و دوتای دیگر در دشت خشت هست بلکه در سال ١٣٧۴ کتاب رمان روستائی به سبک نگارشی کلاسیک با نام بورکی نیز به چاپ رسیده که در کتابخانه ملی ایران نام آن ثبت است .

طایفه ها ی ساکن در بورکی:

دهستان بورکی در دشت خشت به سه محله تقسیم شده. قسمتی که به جاده شیراز و بوشهر شهر کنارتخته نزدیک است محله بالائی، قسمتی که به شهر خشت نزدیک است محله پائینی و میانه دهستان بورکی را محله میانی می نامند. یکی از ویژه گی های منحصربه‌فرد دهستان بورکی چند فرهنگی بودن آن ذکر شده است. اگر به گذشته و تاریخ مهاجرت مردم دهستان بورکی مراجعه شود، چنین است که هرطایفه ای برای خود سنت و رسومی داشته‌اند و از جاهای دیگر به این روستا کوچ کرده‌اند. طایفه "موردکی" از موردک در نزدیکی تنگ ابو الحیات و چنار شاهیجان، طایفه "نمد مال ها" از دلوار تنگستان، طایفه "دریسی ها" از دریس، طایفه "لیراوی ها" از لیراو، طایفه "مشتونی ها" از مشتون و گروه های دیگر هریک از نقاطی دور به دهستان بورکی در دشت خشت مهاجرت کرده‌اند. دلیل عمده این مهاجرت ها احتمالاً مساعد بودن آب و هوا و یا سهولت فراهم آوردن آذوقه در روزگاران گذشته ذکر شده است. روستای کوچکتری نیز به نام بورکی آغالی در دشت خشت هست. زبان هر سه روستای بورکی در استان فارس ایران، فارسی است.

نوشتار دکتر محمود دهقانی در باره دهستان بورکی و شهرهای خشت و کنارتخته در دشت خشت، در روزنامه های سراسری کشور از جمله روزنامه "ایران "،روزنامه عصر جنوب استان فارس مرکز شیراز، هفته نامه نسیم جنوب بوشهر، روزنامه بیشاپور کازرون و کتاب رمان کلاسیک "بورکی".انتشارات نوید شیرار. سال انتشار کتاب 1374