مردم ایژوریایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ایژوریایی‌ها
Flag igora.svg
پرچم مردمان ایژوریایی
Izhorian woman.jpg
یک زن ایژوریایی که لباس محلی پوشیده است.
مناطق دارای جمعیت قابل توجه
Flag of Russia.svg روسیه ۳۲۷ (۲۰۰۲) [۱]
Flag of Ukraine.svg اوکراین ۸۱۲ (۲۰۰۱) [۲]
Flag of Estonia.svg استونی ۳۵۸ (۲۰۰۰) [۳]
Flag of Belarus.svg بلاروس ۸ (۱۹۹۹) [۴]
زبان‌ها

ایژوریایی، روسی

دین

ارتدوکس

گروه‌های قومی مرتبط

سایر مردمان فین

ایژوریایی‌ها در کنار وُت‌ها اقوام محلی منطقه‌ی اینگریا هستند. گروه‌های کوچکی از این مردم هنوز در منطقه‌ی غرب اینگریا و بین رودهای «ناروا» و «نوا» در روسیه یافت می‌شوند.

تاریخ[ویرایش]

تاریخ این مردمان به تاریخ اینگریا گره خورده است. ایژوریایی‌ها حدوداً ۱۰۰۰ سال بعد از میلاد از «کارلیا» به غرب و جنوب غرب مهاجرت کردند. در ۱۴۷۸ «جمهوری نوگورود»،که ایژوریایی‌ها در آن سکنی گزیده بودند، با «دوک‌نشین بزرگ مسکو» متحد شد و برخی ایژوریایی‌ها به طرف شرق مهاجرت کردند. تاسیس شهر سنت پترزبورگ در ۱۷۰۳ میلادی تاثیر بسیاری بر این مردمان بر جای گذاشت. جنگ جهانی دوم بزرگترین ضربه را به آنان وارد ساخت، به این دلیل که تعدادی از نبردهای ویرانگر این جنگ در شوروی از جمله محاصره‌ی لنینگراد در سرزمین آن‌ها به وقوع پیوست. تعداد زیادی از ایژوریایی‌ها در طول این جنگ تلف شدند و به همین دلیل عنوان افتخاری «گردان ایژوریایی‌ها» به این مردمان اطلاق می‌شود.( به دلیل داوطلب شدن تعدادی از ایژوریایی‌ها برای دفاع از سنت پترزبورگ.)

در ۱۸۴۸، «وی. وون کوپن» تعداد ایژوریایی‌ها را ۱۷،۸۰۰ نفر برشمرد و در سال ۱۹۲۶ جمعیت این قوم در جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه ۲۶،۱۳۷ نفر بود. پس از سرشماری سال ۱۹۵۹ تعداد ایژوریایی‌ها در شوروی ۱،۱۰۰ نفر اعلام شد. در ۱۹۸۹، ۸۲۰ نفر خود را ایژوریایی خواندند که از این تعداد ۳۰۲ نفر گویشور زبان اینگرایی هم شمارش شدند. مطابق سرشماری ۲۰۰۲ در روسیه، ۳۲۷ ایژوریایی در روسیه وجود داشتند که از این تعداد ۱۱۷ نفر در استان لنینگراد و ۵۳ نفر در سنت پترزبورگ سکونت داشتند. بر طبق سرشماری سال ۲۰۰۱ تعداد ۸۱۲ ایژوریایی در اوکراین و ۳۵۸ نفر در استونی زندگی می‌کنند. (که جمعیت این مردم در اوکراین بیش از مجموع آن‌ها در روسیه و استونی است.)

منابع[ویرایش]