مرتضی راوندی
مرتضی راوندی (۱۲۹۲ تهران - ۲۳ شهریور ۱۳۷۸) از تاریخنویسان معاصر ایران بود. او گرایش سیاسی چپ داشت و نویسنده کتاب (۱۰ جلدی) تاریخ اجتماعی ایران است.
محتویات |
[ویرایش] زندگی
مرتضی راوندی در ۱۲۹۲ در تهران دیده به جهان گشود. لیسانس خود را در از دانشکده حقوق تهران گرفت و از آذر ۱۳۱۸ به دستگاه قضایی ایران پیوست. واپسین جایگاه او در این پیشه دادیاری دیوان عالی کشور بود.
وی از جوانی با همت شخصی و با نیت تهیه تاریخ زندگی مردم ایران، پژوهش و فیش برداری از منابع گوناگون داخلی و خارجی را آغاز کرد
وی در طول پنجاه سال پژوهش، هزاران فیش و سند تاریخی را از کتابهای گوناگون جمع آوری کرد. نخستین دوره تاریخ اجتماعی در ۱۳۴۰ و در سه جلد از سوی انتشارات امیر کبیر منتشر شد. پس از انقلاب اکثر کتابهای او بخصوص جلدهای اول و دوم آن که به فرهنگ و تمدن ایران قدیم و حمله اعراب بادیه نشین می پرداخت مجوز نشر نیافت و جلدهای آخر که به نقد اعتقادات ایرانیان می پرداخت در سوئد چاپ شد. وی در ۲۳ شهریور ۱۳۷۸ در سن هشتاد سالگی در گذشت .
[ویرایش] تالیف
- تاریخ تحولات اجتماعی در سه جلد
- تشریح قانون اساسی ایران
- تاریخ اجتماعی ایران
- زندگی روزمره ایرانیان در خلال روزگاران
- سیر فرهنگ و تاریخ تعلیم و تربیت در ایران و اروپا
- سیر قضا و تاریخ دادگستری در ایران و اروپا
[ویرایش] ترجمه
- زندگی مسلمانان در قرون وسطی، اثر دکتر علی مظاهری
- اقتصاد بشری، اثر رنه ساد(از مجموعه چه میدانم؟)
[ویرایش] منبع
- مرتضی راوندی؛تاریخ اجتماعی ایران
- فهرست کتابهای مرتضی راوندی
- ایران دیدار
- هفتمین سالگرد خاموشی مرتضی راوندی؛ وجدان بیدار تاریخ مردم، سهیل آصفی
[ویرایش] جستارهای وابسته
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
