مدل‌سازی شناختی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مدلهای شناختی برنامه های رایانه‌ای هستند که رفتار آنها از بعضی جهات مشابه رفتار انسان می باشد.

روشهای مختلف در ساخت مدلهای شناختی[ویرایش]

معماری شناختی (cognitive architecture)[ویرایش]

از این نمونه می توان به ACT-R، Clarion، Soar، Cogent اشاره کرد.

آنالیز منطقی (Rational analysis)[ویرایش]

سوالاتی که مطرح می شود: چرا سیستم اینگونه رفتار می کند؟، چه مساله ای وجود داشته که سیستم این گونه برای حل آن تطبیق یافته است.

این مدلها معمولاً بر اساس نظریه احتمالات که معمولاً Bayesian هست کار می کنند:

از این نوع مدل می توان مدل منطقی حافظه اندرسون که در سال ۱۹۹۰ معرفی شد را نام برد.

اتصالاتی[ویرایش]

تمرکز بر طریقه نمایش representaion و اجرای سطح پایین آن (low level implementation)

از این دسته می توان به شبکه های عصبی مصنوعی اشاره کرد.

هدف از مدل سازی شناختی[ویرایش]

به منظور فهمیدن و پیش بینی اتفاقاتی که در مغز رخ می دهد از این نوع مدلسازی استفاده می شود همچنین این رشته مورد توجه علومی چون هوش مصنوعی و یادگیری ماشین قرار گرفته زیرا با درک اتفاقاتی که در مغز رخ می دهد می توان الگوریتمهای جدیدی را در یادگیری شناسایی کرد.

نمونه هایی از کاربردهای مدل سازی شناختی[ویرایش]

هوش مصنوعی[ویرایش]

استفاده از مدلسازی شناختی در خلق کاراکترهای هوشمندی که دارای (knowledge، reasoning، planning ) هستند.

شناخت مغز و رفتارهای اجتماعی[ویرایش]

مدلسازی شناختی سمبلیک[ویرایش]

منابع[ویرایش]