مدرهای تیازیدی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ديورتيكهای تيازيدی (Thiazide) مانند هیدروکلرتیازید و کلرتالیدون در درمان فشار خون بالا مورد توجه هستند. ديورتيكهای تيازيدی فشار خون را با مهار كمك ناقلهای سديم كلرايد در بخش صعودی قوس هنله و لولهی دوز و افزايش دفع سديم و افزايش ترشح ادرار كاهش میدهند. كاهش در حجم پلاسما برون ده قبلی را كاهش داده و در نتيجه فشار خون كاهش می يابد. با اين وجود، درمان پيوسته و مداوم حجم پلاسما را به سطح قبل از درمان برمیگرداند و كاهش به وجود آمده در مقاومت عروق محيطی مسئول اثرات ضد فشار خون طولانی مدت است. متداولترين مورد مصرف ديورتيكهای تيازيدی درمان فشار خون بالاست.
عوارض جانبی [ویرایش]
مهمترین عاضه جانبی این دیورتیکها هیپوکالمی است لذا بسیاری اوقات این دیورتیکها در ترکیب با مدرهای نگهدارنده پتاسیم تجویز میشوند مانند تریامترن اچ .
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴
