مدجن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کلیسای جامع تروئل، یکی از ۱۰ یادبود مدجن‌ها در آراگون، این کلیسا جزو میراث جهانی یونسکو نیز هست.

اصطلاح مُدَجَّن (به اسپانیایی: Mudéjar) به گروهی از مسلمانان مراکشی‌تبار اسپانیا اطلاق می‌شده که به هنگام پیشروی مسیحیان به اندلس، این مناطق را ترک نکردند و تحت سلطه آنان به زندگی خویش در اسپانیا ادامه دادند. برخلاف موریسکوها که مسلمانان مسیحی‌شده بودند، مدجن‌ها با وجود ادامه اقامت در اسپانیا به مسیحیت نگرویدند.[۱]

واژه مدجن هم‌چنین به عنوان سبکی از معماری و تزئینات ایبریایی به کار می‌رود که در سده‌های ۱۲ تا ۱۶ میلادی رواج داشت و اشکال آن قویاً تحت نفوذ سلیقه و فنون مراکشی قرار داشت.

تعامل با مسیحیان[ویرایش]

مدجنان همانند مُسْتَعْرِبان چون دو زبان (عربی و اسپانیولی) فراگرفته بودند، در انتقال دانش و میراث اسلامی به مسیحیان کمک کردند. البته، چون مُدَجَّنان جایگاه اجتماعی مناسبی نداشتند از بُعد فرهنگی کمتر از مستعرِبان بر جامعه مسیحی تأثیر نهاده‌اند.

در این دوره رهبران و بزرگان مسیحی هرچند نسبت به اسلام به عنوان یک دین، دشمنی داشتند و با هویت دینی مدجنان به سختی مقابله می‌کردند، اما رویکرد مثبتی به علوم اسلامی داشتند، به ویژه از سده ۵ق/۱۱م به بعد اقدامهای گسترده‌ای را به منظور ترجمه و توسعه این علوم انجام دادند.

آلفونس دهم، پادشاه قَشْتالَه، گروهی از مدجنان را در دربارش گرد آورد تا با مترجمان آن جا همکاری کنند. چون کار ترجمه در شهرهایی نظیر سَرَقُسْطَه، طُرْطُوشَه، بَرْشَلُونَه، مُرسِیَه، طَرَسُونَه، طُلَیْطُلَه و اِشْبِیلِیَّه انجام می‌گرفته در آنها شمار قابل توجهی از مُدَجَّنان زندگی می‌کردند.

منابع[ویرایش]

  • همتی گلیان، عبدالله: مدجنان و موریسکوها در فرهنگ اسپانیا. در نشریه: «مطالعات اسلامی»، بهار ۱۳۸۳ - شماره ۶۳ (علمی-پژوهشی). (از صفحه ۱۸۷ تا ۲۱۴).
  1. Harvey, L. P. (1992). "Islamic Spain, 1250 to 1500". Chicago : University of Chicago Press. ISBN 0-226-31960-1