مدار مجتمع آنالوگ برنامه‌پذیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

FPAA یا مدار مجتمع آنالوگ برنامه‌پذیر (به انگلیسی: field-programmable analog array (FPAA)) یک مدار مجتمع است که می‌تواند برای انجام کاربردهای آنالوگ مختلف با استفاده از CABها و یک شبکه اتصال قابل برنامه ریزی به طرز خاصی آرایش داده شود و با استفاده از حافظه های روی تراشه برنامه ریزی شود. هر بلوک CAB می‌تواند تعدادی از کاربردهای پردازش سیگنال آنالوگ را انجام دهد. مانند: تقویت، انتگرال گیری، مشتق گیری، جمع ، تفریق، ضرب، مقایسه، لگاریتم و نمایی، شبکه اتصال داخلی سیگنال‌ها را از یک بلوک CAB به بلوک دیگر و به بلوک‌های I/O ارتباط می‌دهد.

منابع[ویرایش]