مدادتراش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک مدادتراش دستی

مدادتراش وسیله‌ای است که برای تراشیدن نوک مداد به‌کار می‌رود. برخی از انواع مداد تراش دارای دو تیغه استوانه‌ای و در مواردی برقی هستند. زاویه تیغه نسبت به مداد میزان تیزی نوک را تعیین می‌کند. پیدایش مداد نوکی بدلیل رفع نیاز به مداد تراش و عدم تغییر ضخامت نوک طی کاربرد بوده‌است.

مدادهای اولیه از جنس سرب ساخته می‌شد که نام انگلیسی مغز مداد lead گویای این امر است. بعداً ذغال چوب و گرافیت، جاگزین آن شدند که با چاقو آنهاراتیز می‌کردند. به علت سیاه شدن دست در تماس با این مواد، نوک مداد را در لفافی قرار می‌دادند و آنرا کم کم باز می‌کردند. با تبدیل این لفاف به چوب، تراشیدن با چاقو و قلمتراش انجام می‌گرفت. بعد از انقلاب صنعتی و امکان تولید قطعات یک اندازه و ظریف، تیغ را روی سطحی ثابت کرده و با گرداندن مداد نوک آنرا تیز می‌کردند. با کوچک شدن اندازه این تیغه‌ها و استاندارد شدن آنها، سطح زیرین نیز کوچک و به شکل قابل حمل ساخته شد.