سید محمود هاشمی شاهرودی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از محمود هاشمی شاهرودی)
پرش به: ناوبری، جستجو
محمود هاشمی شاهرودی
رئیس قوه قضائیه ایران
مشغول به کار
۱۳۷۸ – ۱۳۸۸
رهبر سیدعلی خامنه‌ای
پس از محمد یزدی
پیش از صادق لاریجانی
اطلاعات شخصی
تولد سید محمود هاشمی شاهرودی
۱۳۲۷ ۱۹۴۸ (۶۵–۶۶ ساله)
نجف،
ملیت Flag of Iran.svg ایران
پیشه سیاستمدار
دین اسلام شیعه
جمهوری اسلامی ایران
Emblem of Iran.svg

سیاست و حکومت ایران


سید محمود هاشمی شاهرودی (زادهٔ ۱۳۲۷ در نجف) از مراجع‌ تقلید شیعه[۱][۲][۳] و سیاست‌مدار ایرانی عراقی است. وی یکی از شش عضو فقهای شورای نگهبان (از سال ۱۳۷۳ تاکنون به استثنای ده سال ریاست قوه قضائیه)[۴][۵] رییس موقت مجلس خبرگان رهبری پس از بیماری مهدوی کنی[۶]؛ و عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و مجمع تشخیص مصلحت نظام است. همچنین وی با حکم رهبری رئیس موسسهٔ «دائرةالمعارف فقه اسلامی بر طبق مذهب اهل بیت» است.[۷]

هاشمی شاهرودی سابقه ریاست قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۸، ریاست مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق و عضویت در حزب الدعوه عراق را نیز دارد.[۸][۹]

زندگینامه[ویرایش]

تولد و دوران کودکی[ویرایش]

سید محمود هاشمی شاهرودی در سال ۱۳۲۷ در شهر نجف و در خانواده‌ای مذهبی و از سادات منسوب به حسین بن علی به دنیا آمد. پدرش سید علی حسینی شاهرودی، از استادان و بزرگان حوزه علمیه نجف بود.[۱۰] مادرش فرزند سید علی مددی موسوی قائنی از علمای دینی و از اهالی روستای سیدان استان خراسان جنوبی بود.[۱۱] [۱۲]

دوران تحصیل[ویرایش]

وی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه علویه نجف به پایان رساند و سپس به تحصیلات حوزوی پرداخت. وی با توجه به موقعیت علمی خانوادگی توانست در مدتی اندک، دروس دوره سطح را به پایان برساند.[۱۳] پس از آن به درس سید محمدباقر صدر رفت. وی در کلاس‌های درس روح‌الله خمینی و سید ابوالقاسم خویی هم حاضر می‌شد.

فعالیت‌های سیاسی[ویرایش]

سید محمود هاشمی شاهرودی پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ در ایران به ایران آمد و رابط سید روح‌الله خمینی و سید محمدباقر صدر گردید و پیام‌های مراجع تقلید ساکن شهر نجف را به خمینی می‌رساند. او همچنین تشکیلاتِ جامعه روحانیت مبارز و مجلس اعلای عراق را به راه انداخت و آن را مدیریت و سازمان‌دهی کرد.[۱۴]

سید محمود هاشمی شاهرودی سال‌ها از اعضای شورای نگهبان بود تا اینکه با حکم سید علی خامنه‌ای در ۴ مرداد ۱۳۷۸ به ریاست قوه قضائیه ایران منصوب شد و تا سال ۱۳۸۸ این منصب را در اختیار داشت. وی در سال ۱۳۷۸ به عضویت شورای عالی انقلاب فرهنگی درآمد و پس از پایان دوره ریاست در قوه قضائیه به عضویت در شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام منصوب گشت. همچنین در مردادماه سال ۱۳۹۰ سید علی خامنه‌ای در حکمی آیت‌الله هاشمی شاهرودی را به ریاست هیات عالی حل اختلاف و تنظیم روابط قوای سه‌گانه منصوب نمود.[۱۵]

آثار[ویرایش]

وی در زمینه‌های گوناگون کتاب‌هایی منتشر کرده است که برخی از آن‌ها به شرح زیر است:[۱۴]

  • بحوث فی علم الاصول (تقریرات درس‌های اصول شهید صدر در ۷ جلد)
  • کتاب الخمس (۲ جلد)
  • مقالات فقهیه
  • قاعده فراغ و تجاوز
  • حکومت اسلامی
  • جهان‌بینی اسلامی
  • تفسیر موضوعی بخشی از نهج‌البلاغه
  • تفسیر آیه «مودت ذی القربی»[۱۰]
  • بحوث فی الفقه
  • محاضرات فی الثورة الحسینیة
  • الصوم، تربیة و هدایة
  • کتاب الاجارة (۲ جلد)
  • قراءات فقهیة معاصرة (۲ جلد)
  • بحوث فی الفقه الزراعی[۱۶]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]