محمد قاضی (نگارگر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمد قاضی
نام اصلی محمد قاضی اسدالهی
زادهٔ مهر ۱۳۰۳
تهران،
درگذشت ۲۰ آذر ۱۳۸۲
تهران،
ملّیت ایرانی
رشته هنرمند، نقاش (پرترهمجسمه ساز (سردیس) و خوشنویس


محمد قاضی اسدالهی (مهر ۱۳۰۳ در تهران- ۲۰ آذر ۱۳۸۲ در تهران) هنرمندایرانی، نقاش (پرترهمجسمه ساز (سردیس) و خوشنویس معاصر است.

زندگی[ویرایش]

محمد قاضی اولین تابلوی رنگ و روغن خود را در سن پانزده سالگی روی جعبه شیرینی ساخت. در سال ۱۳۲۲ دانشگاه هنر را نیمه کاره رها کرد و بلافاصله از او دعوت شد به عنوان معلم و سپس دبیر نقاشی در مدارس «فردوسی» و «فیروز بهرام» به تدریس بپردازد. تابلوی معروف «عیسی مسیح» او که در سن شانزده سالگی کشیده بود از تلویزیون آمریکا به نمایش درآمد و برای او شهرت و موفقیت بسیاری به ارمغان آورد، این کار در سال ۱۹۵۸ در یک حراج آمریکائی ۴۰٫۰۰۰ دلار قیمت گذاری شد. او در سال ۱۳۳۷ در شیکاگوی آمریکا در «استودیوی مک» مشغول به آموزش نقاشی و مجسمه‌سازی شد.

همسر محمد قاضی پس از درگذشت او در سال ۱۳۸۲ طی یک موافقت اصولی نگهداری بخشی از آثارش را به سازمان میراث فرهنگی و گردشگری سپرد که بعدها از سرنوشت آنها خبری منتشر نشد.


محمدقاضی اسداللهی از نوادگان قاضی اسدالله کوهپایی کاشانی یا (قاضی اسدقهبایی قاسانی) عارف معروف و قاضی کاشان درعهد صفوی است که مقبره اش در میدان قاضی اسدالله کاشان زیارتگاه اهل دل ودردمندان است. پدر در پدر خطاط واهل هنر بودند. ابوالفضل ساوجی و فضل الله ساوجی و ذبیح بهروز هم ازاین خاندان اند.

آثار[ویرایش]

از کارهای معروف او می‌توان به پرتره‌هایی از «بهزاد»ها، «ملک الشعرای بهار»، پروفسور «محسن هشترودی»، «کمال الملک»، دکتر «محمد مصدق»، «ابوالحسن صبا»، «فرانس یوناس» (رئیس جمهور اسبق اتریش)، «الکسی کاسیگین» (نخست وزیر سابق اتحاد جماهیر شوروی) و جمعی دیگر از بزرگان ایرانی و غیر ایرانی اشاره کرد. از جمله آثار اهدایی به میراث فرهنگی، که جمعا 23 تابلو از خود نقاش و چند کپی را شامل می شود، تابوی مادر استاد است و نیز «عیسی مسیح» که در تاریخ نقاشی ایران نظیر ندارد. تابلوها به موزه کاخ سعدآباد سپرده شده است.

منبع[ویرایش]

  • هنر و اندیشه وب‌گاه پیک
  • زبیده جهانگیری {شبنم} همسر استاد/ سند موزه کاخ سعدآباد بای تحویل تابلوها / سیمای هنرمندان {جلدپنجم} شرح
  • حال استاد به قلم زبیده جهانگیری {بدون امضا} / مقدمه عرفان داروی دردهای بی درمان {وزیرنویس مقدمه} اثر
  • نویده/آسمان باران گریست {دفترشعر} زبیده جهانگیری