محمدرضا تنکابنی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آیت الله حاج شیخ محمدرضا تنکابنی (متولد ۱۲۸۲ هجری قمری برابر با ۱۲۴۳ هجری شمسی)، فرزند شیخ محمد واعظ تنکابنی، از علمای برجستهٔ تهران بود. وی شش سال در محضر فقهی آیت الله شیخ میرزا حبیب الله رشتی (م ۱۳۱۲ ق.) زانو زد، خارج فقه را نزد آیت الله سید محمدکاظم یزدی (م ۱۳۳۷ ق.) آموخت، دو دوره کامل درس خارج اصول فقه ملامحمدکاظم خراسانی معروف به آخوند خراسانی (م ۱۳۲۹ ق.) را درک کرد و از وی اجازهٔ اجتهاد گرفت. مرحوم تنکابنی از برجسته ترین شاگردان آخوند می باشد. در اخلاق و سلوک نیز از مجالس عرفانی مرحوم آیت الله حاج ملا حسینقلی همدانی (م ۱۳۱۱ ق.) بهره برد ؛ از همین رو عالمی جامع و کامل، انسانی آرام و ساده زیست و به شدت مورد توجه خواص و ارادت عموم مردم به شمار میآمد.
از دیگر اساتیدش آیت الله حاج میرزا حسین حاج میرزا خلیل، حاج آقا رضا همدانی و شیخ عبدالله مازندرانی بودند و از جمله شاگردان برجستهٔ آن بزرگ میتوان به آیت الله آخوند ملاعلی همدانی (م ۱۳۹۸ ق.) و مرحوم آیت الله حاج میرزا هاشم آملی (م ۱۴۱۳ ق.) و علامه محمدتقی جعفری و هم چنین آیت الله عبدالکریم حق شناس اشاره کرد. از آن مرحوم تقریراتی از درسهای اساتیدش برجای مانده که در اختیار آیت الله میرزا علی فلسفی بودهاست. مرحوم شیخ محمدرضا تنکابنی یکی از چهار روحانی بزرگی بود که در دورهٔ اعمال فشار بر عالمان دینی و محدودیت پوشش روحانی، به دلیل داشتن اجازهٔ اجتهاد، در تهران مجاز به استفاده علنی از کسوت روحانیت بود. وی روز عید غدیر ۱۳۸۵ هجری قمری (برابر با ۲۱ فروردین ۱۳۴۵ ش.) در تهران درگذشت. ایشان وصیت کرده بود که پیکرش در نجف اشرف به خاک سپرده شود. به رغم محدودیتهای دولتی، نخست در تهران مراسم تشییع جنازهٔ باشکوهی برگزار شد و مرحوم حاج سید احمد خوانساری (م ۱۴۰۵ ق.) بر ایشان نماز خواند. آن گاه، پیکر وی توسط آیت الله میرزا علی فلسفی به کربلا انتقال یافت. در عراق، جنازه را یک شب در حرم مطهر امام حسین علیه السلام گذاشتند، سپس آن را به آستان منور علوی در نجف بردند و طی مراسمی با حضور بزرگان مراجع، تشییع کردند و سرانجام، نزد بارگاه هود و صالح علیهم السلام در وادی السلام به خاک سپردند.
از جمله فرزندان ایشان میتوان به حجت الاسلام حاج شیخ ابوالقاسم فلسفی، حجت الاسلام شیخ محمدتقی فلسفی واعظ شهیر و آیت الله حاج شیخ میرزا علی فلسفی اشاره کرد.
[ویرایش] منابع
- خاطرات و مبارزات حجت الاسلام فلسفی. تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1376.

