محل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

محل (به انگلیسی: Location)، در جغرافیا، یک موقعیت یا نقطه در فضای فیزیکی است که چیزی آن را بر روی سطح زمین، منظومه شمسی، یا جهان هستیِ قابل دسترس بشر، اشغال می‌کند.

شیء مجرد[ویرایش]

بحث رایج این است که یک شیء مجرد (انتزاعی) آنی است که محل جغرافیایی مشخصی ندارد. به عنوان مثال «آزادی» که مختصات مشخص جغرافیایی در دستگاهی مختصاتی ندارد.

جغرافیا[ویرایش]

جای (جمع: جای‌ها) یا مکان (جمع: اماکن، مکان‌ها)[۱]، به معنای قسمتی از فضا، به صورت عینی یا مجازی، است که بر پایهٔ کاربرد یا رویدادهایی که در آن صورت می‌پذیرد، تعریف می‌شود.[۲] یعنی بخش مشخصی از فضا که توسط فرد یا چیزی اشغال شده باشد یا به آن فرد یا چیز تخصیص یافته باشد.[۳]

چنین مکانی می‌تواند یک ساختمان مسکونی یا اداری باشد یا یک جاذبهٔ گردشگری؛ در واقع به هر ناحیه از فضا با مرزهای معین یا نامعین، جای یا مکان می‌گویند.[۳]

واژهٔ «جا» یا «جای» پارسی بوده و از ریشهٔ پهلوی است، اما واژهٔ «مکان» از ریشهٔ عربی است.[۴][۵]

منابع[ویرایش]

  1. لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «مکان».
  2. Lieu، ویکی‌پدیای فرانسوی.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «place»(انگلیسی)‎. answers.com. بازبینی‌شده در ۲۷ مه ۲۰۱۰. 
  4. فرهنگ معین، سرواژهٔ «جا».
  5. لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «مکان».
  • Location (geography)، مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، ویکی‌پدیای انگلیسی، برداشت شده در ۲۷ مه ۲۰۱۰.