محافظه‌کاری در ایالات متحده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تعریف سفت و سختی از محافظه‌کاری نوین آمریکایی وجود ندارد، ولی این مفهوم بازتاب دندهٔ مجموعه از گرایشها در زمینهٔ سیاسی و اجتماعی ست. تلاش برای تعریف باور سیاسی به طیفی با محافظه کاری در راست و لیبرالیسم در چپ شدنی نیست.[۱]

گریگوری اشنایدر مورخ، ثابت‌هایی را محافظه کاری آمریکایی شناسایی می‌کند: «احترام گذاری به سنت، حمایت از جمهوری‌خواهی، حاکمیت قانون و مذهب مسیحی، و دفاع از تمدن غربی در برابر چالش‌های دولت‌های تمامیت خواه و فرهنگ مدرنیستی.»

سنت محافظه کاری از زمان انقلاب آمریکا، نقش عمده‌ای را در سیاست و فرهنگ آمریکا ایفا کرده، اما جنبش سازمان یافتهٔ محافظه کاری، تازه از دههٔ ۱۹۵۰ نقشی کلیدی در سیاست ایفا کرده، خصوصاً بین جمهوری‌خواهان و دمکرات‌های جنوبی. تنش‌ها و ایدئولوژی‌های رقیب از ویژگی‌های تاریخ محافظه‌کاری آمریکاست. محافظه کاران مالی و لیبرترین‌ها خواهان دولت کوچک، مالیات‌های کم، مقررات محدود، سرمایه‌گذاری آزاد است. محافظه کاران اجتماعی ارزش‌های سنتی اجتماعی را در معرض تهدید سکولاریسم می‌دانند، و به حمایت از دعا در مدارس و اعدام و مخالفت با سقط جنین و قانونی‌سازی ازدواج همجنس‌گرایان گرایش دارند. نومحافظه‌کاران می‌خواهند ایده‌آل‌های آمریکایی را در سرتاسر جهان گسترش دهند و حمایتی قوی از اسراییل به عمل می‌آورند.

پالیو محافظه کاران، خواهان محدودیت بر مهاجرت، سیاست خارجی عدم مداخله‌اند و با چندفرهنگی بودن مخالفند.

در دهه ۵۰، جنبش حافظه کاری تلاش کرد این جریان‌های گوناگون را گرد هم آورد و بر اتحاد بمنظور پیش گیری از پراکندگی «کمونیسم بیخدا» تاکید کند.

بیشتر محافظه‌کاران جمهوری‌خواهان را بر دمکرات‌ها ترجیح می‌دهند، اکثراً از سیاست خارجی قوی، نظامی و حمایت از اسرائیل حمایت می‌کنند.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Conservatism in the United States»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۷ شهریور ۱۳۹۲).