سازههای آبی شوشتر
مختصات: شرقی″۵۵ ′۵۰ °۴۸ شمالی″۱۳ ′۰۳ °۳۲ / °۴۸٫۸۴۸۶۸۷شرقی °۳۲٫۰۵۳۷۲۳شمالی
| سازههای آبی شوشتر | |
|---|---|
 |
|
| اطلاعات اثر | |
| کشور |  ایران |
| نوع | فرهنگی |
| معیار ثبت | i, ii, v |
| شمارهٔ ثبت | ۱۳۱۵ |
| منطقه | آسیا |
| تاریخچه | |
| تاریخچهٔ ثبت | ۲۰۰۹ (طی نشست سیوسوم) |
| اطلاعات ثبت ملی | |
| شماره ثبت ملی | ۲۱۸۱ |
| تاریخ ثبت ملی | ۱۷ آذر ۱۳۷۷ |
| دیرینگی | دوره ساسانی |
| * نام اظهارشده در فهرست میراث جهانی یونسکو † منطقهٔ بر پایهٔ دستهبندی یونسکو |
|
سازههای آبی شوشتر در دوران ساسانیان، جهت بهرهگیری از نیروی آب بهعنوان محرک آسیابهای صنعتی ساخته شده است. در این مجموعه بزرگ، ساختمان آسیابها، آبشارها، کانالها و تونلهای عظیم هدایت آب و سیکا که محلی جهت استراحت و تفریح است قابل توجه و جالب هستند. در سفرنامه مادام ژان دیولافوآ[۱] باستانشناس نامدار فرانسوی از این محوطه به عنوان بزرگترین مجموعه صنعتی پیش از انقلاب صنعتی یاد شده است.
محتویات |
[ویرایش] فهرست میراث جهانی
با تشکیل پایگاه سازههای آبی و گسترش فعالیتهای پژوهشی پیرامون این سازهها ابتدا پرونده مجموعه آسیابهای شوشتر که سالها در لیست پیشنهادی ثبت جهانی ایران قرار داشت تهیه گردید. اما به پیشنهاد و نظر کارشناسان میراث جهانی یونسکو مبنی بر اینکه محوطه آسیابها تنها بخشی از مجموعه بههم پیوسته سازههای آبی در شوشتر است تهیه پرونده منظومه آبی تاریخی شوشتر در دستور کار قرار گرفت. این پرونده پس از تکمیل و رقابت موفقیتآمیز در مقایسه با آثار پیشنهادی دیگر، از سوی سازمان میراث فرهنگی کشور به عنوان دهمین اثر ایران به کمیته میراث جهانی یونسکو ارائه شد. سرانجام در نشست سالانه اعضای این کمیته در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، این پرونده با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید.
[ویرایش] پیوند به بیرون
[ویرایش] پانویس
- ↑ Jane Dieulafoy
[ویرایش] منبع
|
||||||||
