مجلس مؤسسان

مجلس مؤسسان مجلسی است که برای نگارش و تصویب قانون اساسی یک کشور یا اصلاح و بازنگری در آن تشکیل می‌شود.

مجلس مؤسسان در ایران

پس از استقرار مشروطیت در ایران سه بار مجلس مؤسسان در ایران تشکیل شد:

۱. مجلس مؤسسان اول که در سال ۱۳۰۴ ه‍.ش تشکیل شد و اصول قانون اساسی را برای انقراض سلسله قاجار و استقرار سلطنت پهلوی تغییر داد.

۲. مجلس مؤسسان دوم که در سال ۱۳۲۸ ه‍.ش تشکیل شد و ضمن افزایش اختیارات محمدرضا شاه پهلوی، حق انحلال مجلس شورای ملی و مجلس سنا را به وی تفویض کرد.

۳. مجلس مؤسسان سوم که در سال ۱۳۴۶ ه‍.ش تشکیل شد و ضمن تعیین ملکه فرح پهلوی به نیابت سلطنت تا رسیدن ولیعهد شاهزاده رضا پهلوی به سن قانونی، تشکیل قانونی یک شورای سلطنت را در مواقع ضطراری (بیماری، غیبت و فوت پادشاه) پیش بینی نمود.

۴. مجلس خبرگان قانون اساسی که ۱۲ مرداد ۱۳۵۸ با رای مردم برگزیده شد و مسئولیتش بررسی نهایی پیش‌نویس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بود. مصوب این مجلس در همه‌پرسی‌ای به تصویب ملت رسید.