مجلس مؤسسان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مجلس مؤسسان نام مجلسی است که در مواقعی خاص و برای تغییر قانون اساسی مشروطه تشکیل میشد. پس از استقرار مشروطیت در ایران سه بار مجلس مؤسسان در ایران تشکیل شد:
۱. مجلس مؤسسان اول که در سال ۱۳۰۴ ه.ش تشکیل شد و اصول قانون اساسی را برای انقراض سلسله قاجار و استقرار سلطنت پهلوی تغییر داد.[۱]
۲. مجلس مؤسسان دوم که در سال ۱۳۲۸ ه.ش تشکیل شد و ضمن افزایش اختیارات محمدرضا شاه پهلوی، حق انحلال مجلس شورای ملی و مجلس سنا را به وی تفویض کرد.
۳. مجلس مؤسسان سوم که در سال ۱۳۴۶ ه.ش تشکیل شد و ضمن تعیین ملکه فرح پهلوی به نیابت سلطنت تا رسیدن ولیعهد شاهزاده رضا پهلوی به سن قانونی، تشکیل قانونی یک شورای سلطنت را در مواقع اضطراری (بیماری، غیبت و فوت پادشاه) پیش بینی نمود.
[ویرایش] منبع
- ↑ تاریخ بیست ساله ایران. حسین مکی. امیرکبیر. ۱۳۵۷ تهران
| این یک نوشتار خُرد پیرامون تاریخ است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |