مجتبی واحدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مجتبی واحدی
Vahedi Mojtaba croped.png
مصاحبه با صدای آمریکا
شناسنامه
زادروز ۵ شهریور ۱۳۴۳ (۵۰ سال)
زادگاه قم،  ایران
همسر(ان) مریم جعفری
فرزندان عطیه
دین اسلام شیعه
اطلاعات سیاسی
حزب سیاسی اعتماد ملی
سمت مشاور ارشد مهدی کروبی
سمت‌های پیشین سردبیر روزنامه آفتاب یزد
مشاور رسانه‌ای مهدی کروبی
رئیس دفتر مهدی کروبی
معاونت وزارت دارایی

سید مجتبی واحدی (زادهٔ ۵ شهریور ۱۳۴۳ در قمسیاست‌مدار اصلاح طلب ایرانی، مقاله‌نویس، روزنامه نگار، مهندس شیمی و مشاور ارشد مهدی کروبی است که از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۶ رئیس دفتر مهدی کروبی بوده‌است و از سال ۱۳۷۹ تا دی ۱۳۸۸، سردبیری روزنامه اصلاح طلب آفتاب یزد را بر عهده داشته‌است.

از دیگر سوابق او، معاونت وزارت دارایی از سال ۱۳۶۷ و مشاور رسانه‌ای و مطبوعاتی مهدی کروبی در مجلس ششم و انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۴) می‌باشد.[۱][۲]

مجتبی واحدی پس از حصر خانگی مهدی کروبی در بهمن ماه ۱۳۸۹، به عنوان سخنگو و مشاور ارشد مهدی کروبی در خارج از ایران در حمایت از جنبش سبز فعالیت می‌کند. او هم‌چنین پس از اعتراضات جنبش سبز در ۲۵ بهمن ۱۳۸۹، با صدور بیانیه‌هایی به همراه شورای هماهنگی راه سبز امید و اردشیر امیرارجمند، خواستار حضور هواداران جنبش سبز در روزهای ۱ اسفند، ۱۰ اسفند، ۱۷ اسفند و ۲۴ اسفند ۱۳۸۹ در اعتراض به حصر خانگی رهبران جنبش سبز شد.[۳]

زندگی شخصی[ویرایش]

مجتبی واحدی در ۵ شهریور ۱۳۴۳ در شهر قم به دنیا آمد و از ۳ سالگی در محله نارمک تهران ساکن شد. مجتبی واحدی در دبیرستان علوی تهران تحصیلات دوره متوسطه خود را به پایان رسانید و در رشته مهندسی شیمی گرایش طراحی فرآیندهای نفتی از دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۳۶۴ با مریم جعفری ازدواج کرد و دارای یک فرزند به نام عطیه متولد ۱۳۶۹ می‌باشد. مجتبی واحدی پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) و خروج از ایران، در دی ۱۳۸۸ پس از ۱۰ سال سردبیری روزنامه آفتاب یزد، به دلیل جلوگیری از توقیف روزنامه، از سردبیری این روزنامه کناره‌گیری کرد. او در حال حاضر در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کند.[۴][۵]

دیدگاه‌های سیاسی[ویرایش]

مجتبی واحدی در یکی از مصاحبه‌هایش با سایت خبرنگاران سبز، خواهان تحریم انتخابات و تعیین نوع حکومت از جانب مردم شد و مخالفتش با علی خامنه‌ای، قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و ولایت فقیه را اعلام کرد. او در قسمت‌هایی از این مصاحبه می‌گوید:

همین رسانه‌ها چندی قبل نوشتند که آقای کروبی برای نوشتن توبه‌نامه آماده می‌شود. این حرف‌ها بی‌ربط است. من پیشتر هم گفتم اگر آقای کروبی بخواهند توبه کنند از همکاری‌یی که با آقای خامنه‌ای داشته‌اند و سکوتی که در برابر مظالم حکومت کرده‌اند توبه خواهند کرد. بنده شایعه عارضه قلبی ایشان را تکذیب می‌کنم. گاهی که چهار یا پنج روز هیچ کسی خبری از آقای کروبی و همسرش فاطمه کروبی نمی‌گیرد و این عزیزان با کمبود مواد غذایی در خانه مواجه می‌شوند.

بنده موافق نیستم که هدف جنبش سبز را به اجرای بی‌تنازل قانون اساسی خلاصه کنیم و معتقدم اتفاقا آقای خامنه‌ای خیلی بیشتر از ما بر اجرای بدون تنازل قانون اساسی تاکید دارد به این دلیل که اختیاراتی که این قانون اساسی برای رهبری در نظر می‌گیرد همراه با تفسیرهایی که شورای نگهبان ارائه می‌دهد خیلی بیشتر از آزادی‌هایی است که ما بتوانیم از این قانون اساسی بدست بیاوریم و آقای کروبی اعلام کرده است که مردم باید نوع حکومت را تعیین کنند. فرض برگزاری انتخابات آزاد در جمهوری اسلامی بدون نظارت بین‌المللی را منتفی می‌دانم.

واقعیت این است که مشکل آقای خامنه‌ای با آقایان موسوی و کروبی مربوط به امروز و دیروز و یا دو سال پیش نیست. آقای خامنه‌ای هنوز کینه ۲۶ سال پیش را دارد وقتی که در سال ۱۳۶۴ ایشان مجبور شد آقای موسوی را به عنوان نخست وزیر معرفی کند که در این معرفی و جلب حمایت آیت الله خمینی از آقای موسوی، آقای کروبی نقش بسیار گسترده‌ای داشت. به سبب این کینه، ایشان هزینه‌های زیادی پرداخت کرده است و حاضر است پرداخت کند تا تحقیری که از سال ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۸ در دوره دوم ریاست جمهوری اش تحمل کرد را جبران کند.

او هم چنین درباره زندانی شدن رهبران جنبش سبز می‌گوید:

در این بین، احمدی‌نژاد با تصور اینکه بعد از زندانی کردن رهبران جنبش سبز، موضع آقای خامنه‌ای در میان نیروهای سنتی، مذهبی‌ها، و نیروهای داخل و خارج کشور تضعیف شده است، کوشید که بیش از گذشته خودسری، خودنمایی و قدرت‌نمایی کند و سهم بیشتری از حکومت از آقای خامنه‌ای طلب کند که نتیجه‌اش به این درگیری انجامید و این درگیری تا حذف یکی از طرفین یعنی احمدی نژاد و خامنه‌ای ادامه خواهد یافت. این وقایع گاهی مستقیم و گاهی غیر مستقیم در اثر تحولات اخیر از جمله زندانی شدن آقایان کروبی و موسوی اتفاق افتاده است.

[۶]

از دیگر دیدگاه‌های او در رابطه با جنبش اعتراضی ایران، تشکیل تشکلی فراگیر موسوم به کنگره ملی است که در آن کلیه گروه‌ها، تشکل‌ها و کنشگران سیاسی در همه نحله‌های فکری حضور داشته باشند و با ائتلاف با یکدیگر در راستای جنبش اعتراضی فعالیت کنند.[۷][۸]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

پانویس[ویرایش]