مایکل وایت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مایکل وایت

مایکل وایت ( ۲۰۰۸ - ۱۹۴۸)[۱] بنیان گذار روایت درمانی است که یک همکاری و همایندی مهم بین روان درمانی و خانواده درمانی می‌باشد. وایت یک مددکار اجتماعی و خانواده درمانگر فعال و یکی از گردانندگان «مرکز دولویچ» [۲] در آدلاید استرالیا و منتشر کننده تعداد زیادی کتاب مهم در حوزه خانواده درمانی و روایت درمانی بود. در ژانویه ۲۰۰۸ وایت مرکز روایت درمانی آدلاید [۳] را برای خدمات مشاوره‌ای و دوره‌های آموزشی مرتبط با روایت درمانی و همچنین معرفی آخرین پیشرفت‌ها در حوزه شیوه‌های درمانی روایتی بنیان نهاد.[۴]

وایت همچنین به خاطر کار با کودکان جوامع بومیان اصیل استرالیا و همچنین کار روی اسکیزوفرنی، پرخوری و بی اشتهایی روانی، خشونت مردان و آسیب روحی شهره بود.

زندگی اولیه و تحصیلات[ویرایش]

مایکل کینگزلی وایت در آدلاید در جنوب استرالیا به دنیا آمد و بزرگ شد .اولین کار حرفه‌ای اش در زمینه خدمات اجتماعی و کانون اصلاح و تربیت بود. وی در سال ۱۹۷۹ مدرک خدمات اجتماعی را از دانشگاه جنوب استرالیا گرفت و به عنوان مددکار اجتماعی روانپزشکی در بیمارستان کودکان استرالیا مشغول به کار شد.وی مرکز دولویچ را در سال ۱۹۸۳ تأسیس کرد و شروع به درمان خصوصی به عنوان خانواده درمانگر کرد.

علایق و رویکردها[ویرایش]

علایق ابتدایی وایت شامل نظریه سیستمها و سایبرنتیک ( گریگوری بیتسون ) [۵] بود. قسمت اصلی کار وایت بر پایه طیف وسیعی از منابع بنا نهاده شده بود که شامل نظریه ادبی ( جروم برونر )، انسان‌شناسی فرهنگی ( کیلفورد گیرز، باربارا مایرهوف، ویکتور ترنر )، روانشناسی غیر ساخت گرا ( ویلیام جیمز، ویگوتسکی ) و فلسفه انتقادی / پسا سازه گرا (دریدا، فوکولت ) بود.[۶]

نوآوری‌های تئوریک و درمانی[ویرایش]

ایده‌های کلیدی درمانی که بوسیله وایت گسترش یافتند شامل «بیرونی سازی» [۷] ، ( بطور خلاصه به این معناست که مشکل در وجود فرد نیست بلکه چیزی بیرون فرد است و هویتی مستقل دارد) و «مکالمات باز نگارانه» داستانهای غالب زندگی مردم و «گوش دادن مضاعف» به شرح آسیب و ضربه ( نه فقط به خود شرح آسیب بلکه به چگونه بیان کردن و پاسخ افراد در برابر این آسیب‌ها )

جایزه‌ها، افتخارات، دعوت‌ها[ویرایش]

  • عضویت افتخاری بین‌المللی انجمن ازدواج و خانواده درمانی آمریکا
  • کنفرانس انجمن ازدواج و خانواده درمانی آمریکا، سانفرانسیسکو ، ۱۹۸۹
  • دکترای افتخاری نامه‌های انسانی، دانشگاه جان اف کندی، اوریندا، کالیفرنیا
  • جایزه همکاری در تئوری و درمان خانواده درمانی، آکادمی خانواده درمانی آمریکا، ۱۹۹۹ [۸]

منابع[ویرایش]

  1. New York Times obituary, ۲۸ April ۲۰۰۸.
  2. Dulwich Centre
  3. Dulwich Centre Email News, January ۲۰۰۸ Issue # ۲۵
  4. Adelaide Narrative Therapy Centre
  5. White, M. & Epston, D. (۱۹۹۰). Narrative Means to Therapeutic Ends, pp. ۱-۲.
  6. White, M. (۲۰۰۷). Maps of Narrative Practice. (New York: W.W. Norton)
  7. Narrative Means to Therapeutic Ends, pp. ۵۴-۵۶.
  8. AFTA Awards page Accessed ۶ May ۲۰۰۸.

پیوند به بیرون[ویرایش]