میشائل شوماخر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از مایکل شوماخر)
پرش به: ناوبری، جستجو


میشائل شوماخر
Schumi di GP Kanada 2011 cropped.jpg
اطلاعات شخصی
نام میشائل شوماخر
تاریخ تولد ۳ ژانویهٔ ۱۹۶۹(۱۹۶۹-01-0۳) ‏(۴۵ سال)
محل تولد هورت، آلمان
فعالیت
ملیت آلمان آلمانی
رشته فرمول یک
افتخارات ۷ (۱۹۹۴, ۱۹۹۵, ۲۰۰۰, ۲۰۰۱ ۲۰۰۲, ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴)
راننده شرکت مرسدس جی‌پی
وب‌گاه رسمی michael-schumacher.de

میشائل شوماخر (به آلمانی: Michael Schumacher) (تلفظ آلمانی: [ˈmɪçaʔɛl ˈʃu:maxɐ] ( گوش بدهید) (زاده ۳ ژانویه ۱۹۶۹ در شهر هورت در ایالت نوردراین-وستفالن آلمان)، رانندهٔ آلمانی مسابقات فرمول یک است.

مایکل شوماخر که سال ۲۰۱۲ از مسابقات حرفه‌ای کناره گیری کرد، با ثبت رکورد ۹۱ پیروزی موفق ترین راننده مسابقات فرمول یک به شمار می‌رود.[۱]

زندگی‌نامه[ویرایش]

در روز ۳ ژانویه ۱۹۶۹ میشائیل از مادر و پدری به نام‌های الیزابت و رالف متولد شد. وی در ۴ سالگی صاحب یک اتومبیل پدالی شد و پدرش برای افزایش سرعت آن موتوری رویش نصب کرد و او در اولین حادثه زندگی خود با تیر چراغ برق برخورد کرد. میشائیل در این سن کوچک ترین عضو باشگاه اتومبیل‌رانی به حساب می‌آمد. یک سال بعد پدر یک اتومبیل مجهز دست دوم برای او خرید و او توانست در ۶ سالگی اولین قهرمانی خود را به دست آورد. حضور میشائیل در مسابقات اتومبیل‌رانی محلی باعث شد خانواده شوماخر دوستان زیادی پیدا کنند. یکی از این دوستان یورگن دیلک بود که یک ماشین جدید به میشائیل هدیه کرد.

وی در آگوست ۱۹۹۵ با کارینا (Corinna Betsch) ازدواج کرد (کارینا پیش از آن همسر هاینتز هارولد فرنتزن بود). اولین فرزند وی جینا-ماریا نام گرفت که در ۲۰ فوریه ۱۹۹۷ به دنیا آمد. فرزند دوم میشائیل یعنی مایک نیز در ۲۲ مارس سال ۱۹۹۹ متولد گردید. میشائیل و کارینا به همراه دو فرزندشان هم اکنون در سوئیس در نزدیکی دریاچه ژنو زندگی می‌کنند. شوماخر به شدت حامی زندگی خصوصی خود است و هر کاری می‌کند تا خانواده‌اش را از کانون توجه دور نگه دارد. برادرش رالف (Ralf) شش سال از او کوچک‌تر است و همانند او راننده فرمول یک. او توانایی خود را در چندین درس نظیر ریاضیات و زبان انگلیسی و ورزش‌هایی مانند جودو و فوتبال به اثبات رساند. وقتی به سن ۱۱ سالگی رسید بر سر دوراهی ماند که جودو را انتخاب کند یا اتومبیل رانی را، که او جودو را انتخاب کرد و در مسابقات جودو به مقام سومی رسید و راه رفته را بازگشت. او در سن پانزده و شانزده سالگی به ترتیب به مقام قهرمانی آلمان و نایب قهرمانی جوانان جهان دست یافت.

زندگی ورزشی[ویرایش]

میشائیل بیشتر وقت خود را صرف اتومبیل‌رانی می‌کرد، ولی به مدرسه نیز می‌رفت. میشائیل پس از اتمام دوران مدرسه در گاراژی در نزدیکی محل سکونتش کار خود را آغاز کرد. کار در گاراژ باعث شد تا او از عملکرد اتومبیل اطلاعات بیشتری کسب کند. او پس از یک سال محل کار خود را تغییر داد و به گاراژ ویلی رفت. در این گاراژ ماشین‌های سرعتی تعمیر می‌شدند. او با کار در این محل دوره مکانیکی خود را تکمیل کرد.

ویلی وبر[۲] مدیر برنامه‌های میشائیل شوماخر است که همکاری آنها از فرمول ۳ آلمان شروع شد. میشائیل و ویلی بدین گونه که می‌خوانید با هم آشنا شدند: ویلی به دنبال راننده می‌گشت تا او را جانشین یواخیم وینکل هوک[۳] بکند. او نکات مثبتی در وجود میشائیل دید و از او خواست تا در فرمول ۳ شرکت کند و میشائیل گفت نمی‌توانم، چون پول آن را ندارم. و ویلی به او گفت نگران نباش و فقط بران.

در سال ۱۹۸۹ میشائیل کار خود را رسماً در فرمول ۳ آلمان آغاز کرد. او دو حریف سرسخت داشت که به همراه آنها به راه اندازی تیم جوانان مرسدس بنز دست زد.

بنتون (۱۹۹۵-۱۹۹۱)[ویرایش]

در سال ۱۹۹۱ اولین مسابقه فرمول یک خود را در پیست بلژیک و در تیم جوردن-فورد به انجام رساند. در آن سال جانشین برتراند گاشوت (او به خاطر پاشیدن اسپری نوعی گاز اشک آور در صورت یک راننده تاکسی در لندن زندانی شده بود) شد.

و پس از یک مسابقه به تیم بنتون-فورد منتقل شد و در مجموع ۴ امتیاز در جدول رانندگان کسب کرد. در سال ۱۹۹۲ قهرمان گرندپری بلژیک شد و در جدول کلی رانندگان در پایان فصل در رده چهارم قرار گرفت. سال ۱۹۹۴ سالی غمبار برای میشائیل بود. در این سال دو دوست و همکار خود را به نام‌های رولند راتزنبرگر[۴] و آیرتون سنا[۵] را در پیست انزو دینو فرراری ایمولا سن مارینو از دست داد. و همچنین در این سال حادثه‌ای برای کارل وندلینگر[۶] در موناکو رخ داد که سالی پر از اندوه را برای او رقم زد.

سال‌های قهرمانی جهان (۱۹۹۵-۱۹۹۴)[ویرایش]

در سال ۱۹۹۴ اولین قهرمانی جهان خود را با تیم بنتون رنو و فلاوی بریاتوره کسب کرد و در مسابقه پایانی دامون هیل نزدیکترین رقیبش را شکست داد و به این عنوان نائل شد.

در سال ۱۹۹۵ دومین عنوان قهرمانی جهان خود را با بنتون به دست‌آورد! او با همراهی هم تیمی‌اش جانی هربرت، بنتون را به اولین عنوان سازندگان مسابقات قهرمانی[۷] نایل کرد.

فراری (۲۰۰۶-۱۹۹۶)[ویرایش]

در سال ۱۹۹۶ به فراری ملحق شد و در آن فصل به مقام سوم جهان رسید در سال ۱۹۹۷ به مقام دوم جهان دست یافت ولی بعد از درگیری با ژاک ویلنوو[۸] قهرمان آن سال در مسابقه پایانی، از رده بندی خارج شد. در سال ۱۹۹۸ مقام قهرمانی را به میکا هاکینن[۹] در پیست سوزوکا واگذار کرد. در سال ۱۹۹۹ بعد از شکستگی پا در گرندپری سیلوراستون در بریتانیا، در مالزی به پیست بازگشت و به فراری در کسب عنوان قهرمانی تیمی که از سال ۱۹۸۳ در حسرت آن بود کمک کرد. در سال ۲۰۰۰ در یک رقابت بی نظیر و زیبا با میکا هاکینن فنلاندی توانست سومین مقام قهرمانی جهان خود را بدست آورد. در سالهای ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ هم میشائیل شوماخر بزرگ قهرمانی خود را تکرار کرد و با رکورد خوان مانوئل فانجیو[۱۰] (در دهه ۵۰، ۵ بار قهرمان فرمول یک شده بود) برابری کرد. در سال ۲۰۰۳ توسط مونتویا تحت فشار قرار گرفت. بعد از شروع ضعیف در آغاز فصل توانست به مسابقات برگردد و ششمین عنوان قهرمانی خود را کسب کند. در این سال شومی در حالی که در سه مسابقه اول فصل نتیجه خوبی نگرفته بود در مسابقه چهارم در ایمولا در حالی که مادرش را از دست داده بود به مقام قهرمانی رسید و آن را به مادرش تقدیم کرد. در سال ۲۰۰۴ در یک فصل با حاکمیت مطلق فراری از ۱۸ مسابقه سال در ۱۳ مسابقه به قهرمانی رسید و تنها در مسابقه موناکو از دور مسابقه حذف شد. در سال ۲۰۰۵ در رده سوم رانندگان قرار گرفت و عنوان خود را به فرناندو آلونسو[۱۱] از رنو واگذار کرد. تیم فراری هم به مقام سوم تیمی رسید. در سال ۲۰۰۶ در یک رقابت فشرده با آلونسو در حالی که ۲۵ امتیاز عقب بود با تلاش فراوان این اختلاف را جبران کرد ولی با بدشانسی به دلیل از دست دادن موتور در سوزوکا و مشکل سوخت‌رسانی و پنچری در اینترلاگوس عنوان قهرمانی را برای دومین بار به آلونسو واگذار کرد.

در این سال بعد از قهرمانی خاطره انگیز در پیسا مونتسا اعلام کرد که برای همیشه در پایان این فصل از دنیای فرمول یک خداحافظی می‌کند و در نهایت افسانه شوماخر با یک نمایش بی نظیر در برزیل به کار خود خاتمه داد. رانندگی شوماخر در برزیل نمایشی از شوماخر فصل ۲۰۰۰ بود. بی گمان هیچکس سبقتهای زیبا و جانانه او در اینترلاگوس را در آخرین گراندپری عمرش فراموش نمی‌کند.

امور خیریه[ویرایش]

۲۰۰۵

شوماخر در سال ۲۰۰۵ در برنامه نیکوکاری شبکه تلویزیونی زد د اف (ZDF) آلمان مبلغ ۱۰ میلیون دلار را به آسیب‌دیدگان زمین‌لرزه و سونامی اقیانوس هند (۲۰۰۴) اهدا کرد. بعداً اعلام شد که محافظ شوماخر، برکهارد کرامر و دو پسرش در طول تعطیلات در تایلند مرده‌اند. میزان کمک او از هر ورزشکاری، اغلب تیم‌های ورزشی و بیشتر شرکت‌های جهانی بیشتر بود. او با ترتیب دادن چند بازی فوتبال دوستانه به همراه دیگر رانندگان فرمول یک نیز مبالغی را برای اهداف خیرخواهانه جمع‌آوری کرده است. شوماخر یکی از سفیران ویژه یونسکو است که ۳ میلیون دلار هم به این تشکیلات اهدا کرده است. او سرمایه پروژه‌هایی را نیز تأمین کرده، من‌جمله؛ ساخت مدرسه‌ای در سنگال، درمانگاهی در سارایوو و مرکزی برای کودکان خیابانی در پرو. او حتی در حرکت نادری به سارایوو رفت تا وضعیت سرمایه‌گذاری روی پروژه را دنبال کند. میشائل شوماخر که قرار بود به عنوان راننده فرمول ۱ برای فراری به این ورزش بازگردد، به خاطر مشکلات جسمی انصراف داد. دلیل شوماخر برای انصراف به چند ماه پیش برمی‌گردد. او می‌گوید: "پس از تصادف ماه فوریه که موجب شکستگی سر و گردن من شد، هنوز بهبود نیافته‌ام. به همین خاطر گردنم نمی‌تواند فشارهای زیاد فرمول ۱ را تحمل کند. این را در جریان آزمایش‌هایی که در دو هفته گذشته بارها تکرار کردم، متوجه شدم. آزمایشی که بعدازظهر دیروز انجام دادم هم به وضوح بر این وضع صحه می‌گذارد."

شوماخر می‌افزاید:

"من عمیقاً ناراحت هستم. از جوانان فراری و همه هوادارانش عذرخواهی می‌کنم. یک بار دیگر باید بگویم هر آنچه در توانم بود انجام دادم، اما نشد. خیلی دوست داشتم با فلیپه مسابقه دهم."

سانحه مغزی[ویرایش]

شوماخر روز یکشنبه ۲۹ دسامبر ۲۰۱۳ در حالی که به همراه پسرش در کوه‌های آلپ فرانسه اسکی می‌کرد، دچار سانحه شد و سرش به صخره اصابت کرد. به گفته پزشکان، او با سرعت بالا با یک صخره برخورد کرده، به هوا پرتاب شده و دوباره روی صخره فرود آمده است. شوماخر در زمان وقوع سانحه از کلاه ایمنی استفاده می‌کرده است و به گفته پزشکان اگر کلاه ایمنی بر سر نمی‌داشت، در جا کشته می‌شد. پزشکان با انجام عمل جراحی و همچنین مراقبت های پزشکی به وضعیت وی رسیدگی کردند.[۱۲][۱۳] چندی بعد پزشکان اعلام کردند که روند بازیابی هوشیاری شوماخر آغاز شده است. او اکنون برای بازیابی هوشیاری‌اش دارو مصرف می‌کند.[۱۴] در ۴ آوریل ۲۰۱۴ پزشکان اعلام کردند که شوماخر برای دقایقی از کما خارج شده است و به هوش آمده است.[۱۵] در سیزدهم ژوئن ۲۰۱۴ نشریه آلمانی بونته خبر داد مایکل شوماخر از بخش مراقبت‌های ویژه به بخش توانبخشی بیمارستان گرنوبل منتقل شده است. [۱۶] در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۴ وی از حالت کما خارج و از بیمارستان گرنوبل مرخص شد. خانواده شوماخر گفتند که ادامه درمان دور از چشم عموم انجام خواهد شد.[۱۷] چند روز پس از ترخیص شوماخر از بیمارستان، پرونده پزشکی وی از بیمارستان ربوده شد و سارقان اعلام کردند که قصد فروش آن را به رسانه‌ها دارند. آنها برای فروش آن مبلغ ۵۰ هزار یورو تعیین کردند. این پرونده محتوی جزئیاتی از مراحل مختلف جراحی‌های انجام شده روی شوماخر است.[۱۸]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Michael Schumacher»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۹ دسامبر ۲۰۱۳).

پیوند به بیرون[ویرایش]