مایعات مغناطیسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مایعات مغناطیسی گونه‌ای سوسپانسیون است که در آن ذرات ریز جامد مغناطیسی به قطر تقریبی ۱۰nm در مایعی که معمولاً نوعی روغن است شناورند.

آهنربای سیال ابتدا در سال ۱۹۶۰ در مرکز تحقیقات ناسا، هنگامیکه محققان متدهای گوناگون کنترل مایع در فضا را بررسی می‌کردند، کشف شد: مزایای آهنربای سیال به سرعت شناخته شده می‌توان موقعیت مایع مغناطیسی را از طریق مصرف آهنی با تشخیص داد و با تغییر میدان مغناطیسی آن می‌توان مایع را مجبور به جاری شدن کرد.

روش تهیه[ویرایش]

سیالات مغناطیسی یا فروفلویدها، سوسپانسیون‌های کلوییدی از نانو ذرات مغناطیسی هستند که نسبت به میدان مغناطیسی خارجی واکنش نشان می‌دهند. این امر سبب می‌گردد که محل قرار گرفتن این محلول را از طریق به کارگیری یک میدان مغناطیسی کنترل نمود. نانو ذرات مغناطیسی Fe۳O۴ را می‌توان از طریق مخلوط کردن نمک‌های آهن II و III در یک محلول پایه به دست‌آورد. برای تهیه این محلول ضروری است که ذرات، اندازه کوچک خود را حفظ کرده و به یکدیگر نپیوندند تا مخلوط به صورت سوسپانسیون باقی بماند. برای این منظور از دسته دیگری از مواد به نام سورفکتانت استفاده می‌شود که مانع نزدیک شدن بیش از اندازهٔ ذرات به یکدیگر می‌گردند. زمانی که یک سیال مغناطیسی در مجاورت یک مغناطیس قوی قرار می‌گیرد، تصویری زیبا از ذرات سوزنی به نمایش گذاشته می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]